Tweet

29 maart 2011
column

Niks is raar, zeg het maar!
Niet zeggen wat je denkt of voelt

Judith Webber

 coach, trainer, spreker bij PureHuman en auteur
van Laat jezelf zien! Tips voor puur ondernemen

Boeken

Laat jezelf zien! Judith Webber Het Anti-klaagboek Bart Flos Ontdek je sterke punten Marcus Buckingham Getting Things Done (Nederlandstalig) David Allen Invloed Robert Cialdini Huh?! Berthold Gunster

boeken >> links >>

Dit zei ik laatst tegen een van mijn hartsvriendinnen en het is zo waar! Hoeveel mensen zich toch laten tegenhouden om te zeggen wat ze denken is ontelbaar. Wat zonde!  

En waarom eigenlijk, wat zijn de redenen dat mensen niet zeggen wat ze denken of voelen? Ik zet degene die ik zelf ken even op een rijtje: 

• 'als ik zeg wat ik denk, vinden mensen me niet meer leuk'  
• 'ik zal het wel verkeerd voelen/zien, ik hou mijn mond maar' 
• 'de ander neemt mij niet serieus, dus alles wat ik zeg ook niet'  
• 'ik kan het wel vergeten met die promotie/volgende opdracht als ik dit zeg' 

En zo kan ik nog wel even doorgaan.... Deze redenen heb ik dan ook zelf ervaren, lange, lange tijd legde ik mijn woorden die ik WEL uitte heel erg op een weegschaal. 'Zeg ik het wel goed?' vroeg ik me zelf dan af. 'Voel ik het wel goed?'. Juist in mijn vakgebied (HR) vond ik dat ik een voorbeeld moest zijn van hoe je feedback geeft. Wat een druk legde ik mezelf daarmee op! 

Ik heb dan ook nog eens in omgevingen gewerkt waarbij het niet zo gebruikelijk was om als nieuwkomer (en dat was ik altijd, want ik heb nooit langer dan 2 jaar ergens gewerkt) mijn mond open te doen. Ik werkte in culturen waar veel angst regeerde, macht vierde hoogtij. Lekker handig als je problemen hebt met jezelf gedoseerd uiten.... 

Het was allemaal ergens goed voor, ik moest kennelijk ontdekken hoe ik me in dat soort organisaties staande kon houden en tegelijkertijd wel dichtbij mezelf blijven. Nou, dat staande houden dat lukte wel, ik heb tenslotte lang moeten 'overleven', al is het alleen maar om om te kunnen gaan met alle prikkels die ik dagelijks binnenkreeg. Ik heb dus wel geleerd me op een bepaalde manier af te sluiten. Waar ik nog steeds profijt van heb overigens, anders zou ik niet in een drukke gelegenheid als Dauphine een gesprek kunnen voeren bijvoorbeeld. 

Maar dat 'dichtbij mezelf blijven', daar had ik veel moeite mee. Ik was erg gevoelig voor wat anderen van me vonden namelijk, of ik wel voldeed aan het plaatje, of ik wel goed genoeg was. 

Gelukkig heb ik in de loop van de jaren, met al mijn 'hops' wel steeds meer geleerd wat wel en niet werkte voor me, ik me suf uitgeprobeerd om ergens WEL te passen. Doordat ik steeds weer opnieuw begon, gaf ik mezelf steeds een nieuwe kans. 

Inmiddels durf ik me heel goed, maar wel gedoseerd, uit te spreken. Het besef dat ik toch nooit iedereen tevreden kan stellen helpt me hier enorm in. En ik hoef ook niet alles te zeggen wat ik denk en voel tenslotte, dat vind ik nou ook weer niet nodig. Maar als ik iets sterk van binnen voel, helpt het me enorm om er uiting aan te geven. Daarmee neem ik mezelf en mijn gevoelens en gedachten serieus! 

Juist doordat ik me nu duidelijk uitspreek over wat mijn visie is, hoe ik over zaken denk, krijg ik de magneetwerking waar ik het altijd over heb. Ik doorleef mijn eigen model ten volle, daardoor voel ik ook tot in mijn tenen dat het werkt. 

Laatst nog, zat ik bij een potentiële klant, die eigenlijk al voor mij en mijn visie gekozen had nog voor ik op de stoel zat. Hij had alles wat ik heb geschreven nagepluisd en was bij voorbaat enthousiast! Zo hoort het te werken, vind ik persoonlijk! 

Jij bent zelf verantwoordelijk voor het beeld dat je neerzet naar je klanten toe, wat je laat zien van jezelf. Dus spreek jezelf uit! 

Hoeveel hou jij binnen ten koste van jezelf? 

Even voorstellen: Judith Webber

Ik ben 1 oktober 2008 voor mezelf begonnen en heb me tot september 2010 op het ZZP Adviescafé gestort. Inmiddels heb ik besloten om mijn missie alleen vorm te geven met PureHuman als voertuig. Lees hier mijn afscheidsblog. 

Ruim 10 jaar heb ik in het bedrijfsleven gewerkt en vanuit mijn (interim) HR-adviesrol vaak gezien dat mensen niet op de juiste plek zaten, omdat ze niet genoeg bewust waren van wat ze echt wilden. Het ‘overkwam’ ze… Dan kom je natuurlijk ook niet goed uit de verf en geef je al helemaal niet het beste van jezelf. 

Ook zelf heb ik dit aan den lijve ondervonden. Lange tijd heb ik voor mijn gevoel een masker opgehad (vandaar dat ik iedereen een masker liet meebrengen op mijn boeklancering), ik uitte vaak niet wat ik voelde en dacht, omdat ik er altijd aan twijfelde of ik het wel goed zag. Ik heb in een coachingstraject ontdekt dat m’n werk ook een speeltuin kan zijn en vanaf dat moment ben ik steeds meer gaan ‘openen’. Toen besloot ik meer richting te geven aan mijn (werkzame) leven en dan wel in een richting die ik WIL. 

Puurheid (hoe je je binnenkant en buitenkant met elkaar in lijn kunt brengen) fascineert mij al mijn hele leven en ik heb dan ook besloten hier mijn kernbezigheid van te maken, vandaar ook mijn bedrijfsnaam. Ik hou van een provocatieve stijl van benaderen, ik hou van prikkelen om dichterbij jezelf en in beweging te komen, maar wel met humor, anders wordt het ook zo zwaar…. Ik word ook wel buttkicker genoemd (liefdevol schoppen met toestemming). 

Ik inspireer graag zelfstandig ondernemers hun masker af te doen, zichzelf te laten zien en daarmee de juiste keuzes te maken, focus aan te brengen en vanuit puurheid te ondernemen. Dit doe ik al coachend, trainend, sprekend en schrijvend. 

Laat jezelf zien!
Judith Webber

E: Judith Webber
S: www.purehuman.nl 

artikel van auteur:
Niks is raar, zeg het maar! Niet zeggen wat je denkt of voelt

bron:  www.menscentraal.nl