Tweet
5 juni 2011
buiten de kaders denken

De waarde van buiten je kaders denken 

Astrid Geel

  Spiritueel coach

Met kleine kinderen op de basisschool zie ik van dichtbij hoe we een groot potentieel van onze groei niet benutten. Al op jonge leeftijd worden we vastgezet in kaders die ingegeven worden door de visie van mensen die er voor geleerd hebben om met kinderen om te gaan. Hoe ze gehoorzamen, zich gedragen en vooral ook hoe ze horen te denken. Gras hoort groen te zijn en de lucht is blauw. Een juf die zich kan voorstellen dat gras best paars zou mogen zijn en de lucht ook pikzwart is eerder een kwestie van geluk hebben. Jammer, want juist die juf kan zich goed inleven in de fantasie, de creativiteit die veel kinderen hebben en de bevestiging geven dat dat prachtige eigenschappen zijn om later erg ver mee te komen. Als je nog meer geluk hebt kom je uit een gezin waar die waarde ook erkend en gedragen wordt. En kom je terecht op een plek waar je je als een vis in het water voelt. Maar hoeveel mensen hebben dat geluk gehad? De meesten kregen verbaal en non-verbaal de boodschap mee dat ze niet deugden doordat ze op jonge leeftijd al buiten de kaders dachten. En wat dan?

Nog steeds zijn veel volwassenen zich niet bewust van de invloed van hun omgeving, ouders, opleiding en collega’s. En als ze het al wel weten is het echt lastig om daaruit te stappen zonder dat je banden hoeft te verbreken of conflicten hoeft te veroorzaken. Maar ergens voelen ze wel dat er “iets” is. Dat ze zich ergens niet lekker over voelen. Oftewel dat ze niet lekker ongedwongen kunnen bewegen. Maar durven het nauwelijks hardop te benoemen, laat staan er echt naar te kijken. Hun geest zit gevangen. Precies zoals ik dat op sommige momenten terug zie bij onze kinderen. En om ze nu uit hun vertrouwde omgeving op te pakken en naar een andere school te brengen is volgens mij geen oplossing. Het zit hem in het schoolsysteem, ons hele systeem waarin wij als maatschappij gewend zijn om met kinderen en ook met de mens in het algemeen om te gaan.

En dat is zo jammer, omdat daar geen groei zit. Hoe kun je gebruik maken van je creatieve brein als je wordt vastgezet. Als je moet leven zoals het hoort. Gericht op klassikaal onderwijs van maandag tot vrijdag, met als doel om straks je diploma te halen zodat je later een goede baan kunt krijgen. In groep 8 is de cito toets het moment van de waarheid want dan wordt voor een groot gedeelte de rest van je leven bepaald. Denken sommigen. En die gedachten bepalen hun leven en dat van hun kinderen, maar ook dat van de mensen waar ze leiding aan geven, in het geval dat onderdeel uit maakt van hun baan. Hun visie wordt de visie van het team, de afdeling of het bedrijf. En als dat iemand is die niet buiten de kaders kan denken, dus zich met de beste mogelijkheden nooit een paars grasveld kan voorstellen, oftewel kan visualiseren, vraag ik me af hoe het met de bewegingsruimte van de mensen is gesteld. En van zijn of haar kinderen thuis.

Naar mijn mening dwingen niet alleen veel kinderen ons een stuk groei te maken waarbij we uit de kaders die wij in onze opvoeding en opleiding meekregen moeten stappen. Maar ook in het innerlijke kind in vele mensen dat zo graag bevrijd wil worden. En wil groeien, naar een maatschappij waarin iedereen zich lekker beweegt. Het is noodzaak om net zo veel waarde te hechten aan onze linker hersenhelft als aan onze rechter. Net zo veel  tijd besteden aan creatief bezig zijn als aan cognitief onderwijs. Maar ja, ik ben slechts een buitenstaander en heb daardoor geen recht van spreken. Toch?  En een maatschappij waarin iedereen zich lekker kan bewegen is een utopie.

Gedeeltelijk waar. Voor diegene die wel graag willen leren om buiten hun kaders te komen bestaat er gelukkig hoop in de vorm van spirituele intelligentie. Ook al is dat best hard werken, omdat je omgeving je regelmatig terug zal proberen te fluiten, spirituele intelligentie zet je nl. in beweging. En veel mensen houden er niet van als iemand in hun omgeving gaat bewegen. Dan zal er automatische van ze worden verwacht dat ze mee gaan bewegen. Maar dat bewegen positief is, is nog niet iedereen van overtuigd. Verandering vinden veel mensen eng. Het betekent loslaten vanuit vertrouwen. Net als bij opvoeden. Onze geest is ervoor gemaakt om het aan te kunnen, om op je intuïtie te vertrouwen. En bij te sturen als het echt nodig is, bv. als er gevaar dreigt. Als je goed en op tijd kunt luisteren.

Ga mediteren, ontdek je chakra’s, doe een familie-opstelling, onderga een holistic pulsing of reiki behandeling om te vertellen waar je in je lichaam bent vastgezet. Ontdek dat er zoveel meer mogelijk is om naar toe te groeien, ook in het contact met de mensen in je omgeving, dan je ooit voor mogelijk hield. Laat je niet kaderen, maar hou je geest open. 

Gerelateerde onderwerpen:
mindfulness
voldoen aan de verwachting
Weerbaarheid: vanuit het ego of vanuit de geest? Spirituele weerbaarheid
Met de stroom mee, wat houdt ons nog tegen? Jassentechniek

Even voorstellen: Astrid Geel

Astrid Geel is eigenaar van Spiegeltueel, dat zich richt op sociale en emotionele ontwikkeling voor moeders en kinderen. Ze leert ze bewust te worden van emoties en gevoelens en wat dat voor gevolgen kan hebben voor de spanning in je lichaam en bij de mensen om je heen.

artikelen van auteur:
Generatie Z zal de wereld behoorlijk op z’n kop zetten
De waarde van buiten je kaders denken
Creëer positieve energie!

bron:  www.menscentraal.nl