18 december 2006
column slachtofferschap
Wat doe je me aan?
slachtofferschap
Marja Ruijterman
zelfstandig trainer & coach
Tijdens
een training moest ik aan één van de andere deelnemers een gebeurtenis vertellen waar ik het slachtoffer was. Ik
moest de ander overtuigen van mijn slachtofferschap. Geen moeilijke opgave en naar ik zag voor de hele zaal
niet. We vertelden met passie over ons slachtofferschap. Mijn maatje was volledig overtuigd. Het ging er in als
koek. Ze had tranen in haar ogen over wat mij was aangedaan en zelf hield ik het ook niet droog. De volgende
opdracht was om hetzelfde verhaal nog eens te vertellen maar dan vanuit mijn eigen verantwoordelijkheid. Wat had
ik gedaan in die situatie en waar was ik verantwoordelijk voor? Weer moest ik met dit verhaal de ander
overtuigen.
In het
begin was ik wat aarzelend. Ik verantwoordelijk??? Mijn collega had mij dit toch aangedaan? Aarzelend begon ik.
Zoekend naar woorden maar gaandeweg kon ik mij steeds meer herinneren van waar ik het anders had kunnen doen.
Wat ik gelaten had, waar ik gemanipuleerd had, waar ik ‘ja’ had gezegd waar ik ‘nee’ had kunnen zeggen en
andersom. Weer had ik mijn maatje kunnen overtuigen en mijzelf ook. Ineens zag ik het totaal
anders.
Ik had
deze situatie in het leven geroepen. Ik had het zien aankomen en er niets aan gedaan. Ik durfde er niets van te
zeggen. Liet de ander haar gang gaan en zo een paar jaar lang. Mopperde er over tegen anderen en zei niets tegen
haar. Ik genoot van de rol die ik hier in had totdat het zich tegen me keerde. Wat een eye-opener! Vanaf die
tijd was de woede als ik aan haar dacht weg. Laatst kwam ik haar tegen en het voelde goed.
Later
vertelde een vrouw me wat haar onderwerp was geweest. Haar moeder was toen ze nog kind was overleden. Ik vroeg
me af waar haar verantwoordelijkheid hierin kon liggen. Tenslotte was ze een klein meisje en kon ze daar toch
niets aan doen? Het werd haar ineens duidelijk dat ze altijd het zielige meisje had gespeeld. Als mensen haar
iets kwalijk namen, haalde ze haar overleden moeder erbij. Dan kon de ander niets meer zeggen. Tja, wie kan boos
worden op iemand die zo iets als kind heeft meegemaakt. Zo manipuleerde ze mensen. Ze vertelde het in tranen en
ze was zelf verwonderd over haar ontdekking.
Het gaat
niet over schuld. We zijn allemaal op zoek en hebben soms geen idee. Waar leer je op school hoe je met het leven
om kan gaan? Verantwoordelijkheid nemen voor mijn leven werkt bevrijdend en geeft een gevoel van enorme kracht.
Natuurlijk trap ik er nog wel eens in maar ik heb het steeds eerder door. Als me iets overkomt wat niet in mijn
macht ligt… is het aan mij hoe ik er mee om ga. Daar heb ik wel macht over. Dus ook over het verwerken,
loslaten, actie ondernemen en wat ik nog meer kan doen of laten. Verantwoordelijkheid nemen over mijn leven
geeft ruimte in mijn hoofd en in mijn hart.
Ik liet
dit stukje lezen aan een vriendin en ze zei: “Dat zou die en die is moeten lezen!” Kijk en dat is nou net niet
de bedoeling...
Even voorstellen: Marja Ruijterman
 Marja Ruijterman is vanaf 1993 zelfstandig trainer en coach. Zij geeft trainingen op het gebied van
stress/burnout- preventie, communicatie en presentatie. Ook geeft zij lezingen met als titel: Beziel je leven!
Beziel je leven wil zeggen: geef het glans! Haal er uit wat er uit te halen valt! Neem niets vanzelfsprekend.
Spring het diepe in en durf het leven ten volle te leven!
E: Marja Ruijterman
S: www.marjaruijterman.nl
|
"Authetieke kracht is de verbinding van je persoonlijkheid met je
ziel"
Gary Zukav
|
| 
