10 februari 2004
column klagen
Denkers of
klagers
Wim Drost
Directeur van het
Ontwikkelcentrum
Waarschijnlijk bedient u
zich ook wel eens van tegeltjeswijsheden. U weet wel, van
die mooie pakkende en algemene uitspraken die zodanig waar
zijn dat het open deuren zijn geworden. ‘Soms moet je een
open deur intrappen om binnen te komen’, is ook zo’n
wijsheid.
Veel van die wijsheden
ontstijgen nauwelijks het niveau van ‘Van het concert des
levens krijgt niemand een program’ of ‘Wie hard rijdt moet
vaak remmen’. Andere maken meer indruk en blijven je bij.
Een aardige wijsheid die ik laatst tegenkwam was: ‘Zorg dat
je altijd de vraag kunt beantwoorden: In welke business
zitten we?’ Ik kwam deze tegen in een boekje met
managementwijsheden. Zulke boekjes kunnen helpen bij het
voorbereiden van een voordracht of bij het ‘opleuken’ van
een artikel. Ik ben dol op dat soort uitgaven; het stemt
altijd weer tot nadenken en soms zijn ze zelfs humoristisch.
De vraag ‘In welke business zitten we?’ is een essentiële
vraag en wie wel eens verzeild is geraakt in fundamentele
discussies over de missie, strategie en doelstellingen van
een bedrijf weet dat het antwoord op deze vraag lang niet
altijd voor de hand ligt.
In dat boekje met
managementwijsheden stond ook de volgende uitspraak: ‘Kaart
bij je baas nooit een probleem aan zonder er een oplossing
bij te geven. Je wordt betaald om te denken, niet om te
klagen!’ Aanvankelijk was ik het heel erg eens met deze
uitspraak; ik heb nl. een grondige hekel aan mensen die
alleen maar vragen stellen en met notoire klagers heb ik
echt helemaal niks. Later kwam echter de twijfel op; is deze
uitspraak wel zo absoluut waar? Waarom staat zo nadrukkelijk
‘je baas’ erbij vermeld? Klagen om te klagen is nooit goed,
dat is helder. Het zegt wellicht meer over de klager dan
over het onderwerp waarover geklaagd wordt. Maar de vinger
op een zere plek leggen - mits subtiel gedaan - kan heel
verhelderend werken, zelf al heb je niet direct een
oplossing bij de hand. Iemand moet dat toch doen! Het is de
toon die de muziek maakt. Klagers leveren nauwelijks een
bijdrage aan de oplossing van een probleem, denkers des te
meer. Het zou jammer - zelfs doodzonde - zijn als de denker
de mond zouden houden als hij niet direct een oplossing bij
de hand heeft. Hoe zou dan de innovatie gaande kunnen
blijven?
‘Een klacht is een gratis
advies’, ook zo’n fraaie wijsheid en heel erg waar. Dat zijn
andere klagers, daar gaat het om de relatie tussen klant en
leverancier en niet tussen baas en werknemer. Misschien dat
de volgende ‘wijsheid’ dient als samenvatting: ‘Het zijn het
vaak de grootste klagers die het minste bereid zijn om zelf
iets te doen.’ Aan die mensen blijf ik een enorme hekel
houden.
Even voorstellen: Wim Drost
 Wim Drost is directeur van het
Ontwikkelcentrum te Ede. Het Ontwikkelcentrum is
'huisuitgever' voor het groenonderwijs maar bovenal een
dienstverlener op het terrein van leermiddelen. Tot de
diensten behoren o.a. trainingen, coachings trajecten en
verbetertrajecten. Drost heeft publicaties op zijn naam
staan op het terrein van leermiddelen- ontwikkeling en
projectmatig werken.
E: w.drost@ontwikkelcentrum.nl
S: www.ontwikkelcentrum.nl
|
"Een klacht een geschenk uit de
hemel"
|
| 
