|
||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Ik durf te stellen dat de crisis nog niets is vergeleken met de problemen die zullen ontstaan als generatie Z de arbeidsmarkt op komt. Ze zijn geboren tussen 1992 en 2010 en opgegroeid in een digitale wereld waarin technologische revoluties normaal zijn. Ze zijn gewend hun kennis op internet te zoeken en te multitasken in tegenstelling tot de generatie die opgroeiden zonder computers, hun managers. Dat ouderen vanuit hiërarchie respect verdienen en meer kennis hebben, hebben ze geen boodschap aan. Naast het feit dat ik drie kinderen van deze generatie in huis heb, werk ik ook regelmatig met kinderen op basisscholen. En wat ik elke keer weer ervaar is dat je vooral niet moet denken dat je het beter weet omdat je ouder bent, meer opleiding hebt of een “belangrijke” functie hebt. Deze kinderen kijken dwars door je heen en ruiken het als je gedreven bent door status en ego. Hoezo kan het niet wat ze willen? Op internet kan alles. Contacten hebben ze over de hele wereld, met een gemak alsof ze niet anders gewend zijn. Niet veilig? Ga hun vooral niet vertellen dat de wereld onveilig is. Dat zien ze de hele dag al op tv of in de krant. Die standaard in elk gezin een belangrijke plek inneemt. Het nadeel van dit soort verouderde mediavormen is dat je geen keuze hebt. Je moet wel meekijken en zo zien dus ook kleine kinderen veel te veel geweld voorbijkomen. Waarbij volwassenen zich steeds maar weer verbazen waar toch die onrust bij die kinderen vandaan komt. Nieuwe media, zoals de telefoon, de I-pad en de computer krijgen de schuld. Maar het nieuws om acht uur is heilig, kom daar niet aan. Deze generatie zal ons gaan dwingen om anders te gaan denken. Minder vanuit hokjes en veel creatiever. Gelijkwaardiger ook. Ze zijn gewend te denken in mogelijkheden, waarbij volwassenen vaker denken in problemen en obstakels. En delen veel gemakkelijker om samen meer resultaat te boeken. Materie is minder belangrijk, ze willen vrijheid, afwisseling en serieus genomen worden. En als ze een aansprekend voorbeeld hebben gevonden zuigen ze alle kennis en ervaringen van die persoon als een spons op. Omdat die persoon ze inspireert, niet omdat het moet. Toch zie ik het nog zo vaak mis gaan, vanwege communicatie problemen. Veel volwassenen verwachten dat ze controle en macht over deze generatie hebben. Omdat ze willen voorkomen dat het mis gaat. Ze zijn niet grootgebracht met het motto dat je van fouten het meeste leert. Veel van deze volwassenen hebben hun eigen gedrag niet eens in de gaten. Hebben niet door dat ze gericht zijn op het voorkomen van fouten, realiseren zich niet dat ze gedreven worden door status en hun ego. Een grote uitdaging voor de managers van deze tijd. Persoonlijke ontwikkeling zal nog belangrijker worden. Er wordt veel meer van deze mensen gevraagd dan de juiste opleiding en vaktechnische kennis. Er wordt gevraagd of ze oude gedachte patronen kunnen loslaten. Of je het nog nodig hebt om aanzien te verkrijgen vanwege je auto en de titel op je visitekaartje. Of dat het gaat om uitstraling. En dan heb ik het niet over imago. Maar echte persoonlijke uitstraling. Alles wat je denkt straal je uit. Deze generatie hou je niet voor de gek, ongeacht het aantal adviseurs dat je inhuurt om je imago te verbeteren. Deze verandering zit van binnen en dat zul je toch echt zelf moeten gaan doen.
Een eerste stap zou kunnen zijn het nieuws van de wereld ver weg niet
tot je te nemen, maar dichtbij te beginnen. Met het nieuws van de mensen dichtbij, zoals je kinderen. Als er iets
is waar deze generatie behoefte aan heeft is het écht, persoonlijk contact. Dat geeft ze veel meer rust dan
financiële zekerheid of een prachtige carrière. gerelateerde onderwerpen:
bron: www.menscentraal.nl
|
|
| ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||