20 januari 2009
menselijkheid & crisis

Het niet meer te stuiten
verlangen naar menselijkheid

De crisis is een blessing in disguise

André Meiresonne

trainer, spreker en schrijver

De financiële crisis is een blessing in disguise. Een kans om het echt anders te gaan doen. Want er klopt iets niet in hoe we het doen met z’n allen. Dat voelen we allemaal wel. Niets voor niets zijn zoveel mensen blij met Barack Obama. Er moet iets veranderen. Maar wat precies? Het gaat over verdeling van macht en rijkdom. Maar hoe dan? Zomaar weggeven wat we in jaren hebben opgebouwd? Samenwerken met mensen die we niet vertrouwen? En toch, we voelen ons steeds minder lekker bij ellende, of het nou in het groot is of in het klein. Oorlog en honger ver weg, maar evengoed falend onderwijs en tekortschietende zorg, we kunnen er steeds minder tegen. Gelukkig maar, want dan kan er iets veranderen. Tenminste, als genoeg mensen het willen. De kredietcrisis is een uitgelezen kans om alles wat we niet meer verdragen aan te pakken.

Wat is er gebeurd? In alle drukte en opwinding van de jacht naar groter en meer zijn we kwijtgeraakt wat we eigenlijk willen, waar we ten diepste naar verlangen. We willen graag onbevangen, creatief en inspirerend zijn. Zeker, stevig, vastberaden – innerlijk en uiterlijk. We verlangen naar eenvoud en kwaliteit, eenheid en verbondenheid. Inderdaad, precies wat we zo bewonderen in Obama! Daarom zijn zoveel mensen blij met hem. Want hij belichaamt dat verlangen, hij is die hoop op verandering. Want diep van binnen willen we allemaal graag ruimhartig en ruimdenkend zijn. Zijn we het misschien ook wel. ‘Cool, calm and collected’, zoals Obama. Authentiek en kwetsbaar, zoals steeds meer jonge mensen. En vrij van oordeel, vrij van angst, zoals de grote leraren ons voorleven. Maar hoe komen we daar? Door deze crisis tot op de bodem te doorleven.

Hoe werkt een crisis?

Een crisis gaat door tot gebeurt wat nodig is: opgeven van hoe het tot dan toe gaat, loslaten van wat ooit goed ging. Omdat het niet meer werkt, omdat het op is. Kun je erkennen dat het kloten gaat? Dat je je verschrijkkelijk voelt? Dat het zo niet langer gaat? Dat de rek eruit is? Kun je je verzet tegen de werkelijkheid opgeven? Erkennen dat het op is, dat jij op bent? Dan kan er een moment van overgave komen. Stilte. En in die stilte hoor je jezelf zeggen: ‘Ik weet het niet meer...’ En dan gebeurt het instant wonder. Je vindt jezelf terug! Maar groter, beter en mooier dan je dacht. Je ware zelf. Je Zelf. Wie je in wezen bent. Niet ikke-ikke-ikke, maar Ik. Bevrijd van ballast, bevrijd van onzin. Bevrijd van wie tot dan toe de baas speelde. Bevrijd van je uitgewerkte zelf, bevrijd van je opgebrande ego.

Elke crisis volgt hetzelfde patroon

Er is geen wezenlijk verschil tussen een persoonlijke crisis en een maatschappelijke crisis. Elke crisis volgt hetzelfde patroon. Het begint met ontregeling, als het net lekker gaat. En de crisis gaat door tot je zegt: ik geef het op, ik geef me over! Daarna is er ruimte voor iets nieuws. Je kunt pas iets nieuws aanpakken, als je het oude hebt losgelaten. Dan heb je je handen vrij. Voor iets beters, iets dat er meer toe doet, dat werkelijk waarde toevoegt. En als je eruit probeert te komen voordat het echt klaar is, komt de crisis gewoon weer terug.

De financiële crisis gaat ook door - en komt weer terug - totdat we de boodschap hebben begrepen. We kunnen er niet langer op los leven, op de pof en ten koste van anderen - liefdeloos, zonder besef van wat we aanrichten. Uitbuiten van andere mensen en uitputten van de aarde, uitsluiten van anderen en uitschakelen van tegenstanders – het gaat zo niet langer. Zeg maar alle dingen die je niet kunt uitleggen aan je kinderen. (Tenminste, mij lukt het niet als ik dat probeer.) Dus zonder moeilijke woorden en ‘lekker belangrijk’ begrippen en verhalen. En misschien is dat ‘aanrichten’ ook het verband tussen de opeenstapeling van crises: kredietcrisis, klimaatcrisis, energiecrisis, voedselcrisis en niet te vergeten alle oorlogen die we voeren over natuurlijke rijkdommen (olie, gas, diamanten, water).

De jacht naar alsmaar meer

We zijn onszelf kwijtgeraakt in een jacht naar alsmaar meer. En waar gaat het over? Geld, status, macht – zaken waar je nooit genoeg van kunt krijgen. Roem en fortuin – allemaal illusies. We zijn er wezenloos van geworden. Letterlijk: zonder wezen. We zijn ons wezen kwijtgeraakt. Kwijt wie we in wezen zijn. De crisis waar we in zitten kan ons helpen uit te vinden wie we zijn, wat we willen, en wat we kunnen worden. Mensen die liefdevol met elkaar willen leven. In een omgeving waarin niemand de baas speelt. Geen vooropgezette bedoelingen. Geen verborgen agenda’s. Geen machtsspelletjes. Geen manipulaties. Echt samen leven.

Dat betekent een diepgaande verandering in ons denken en voelen die uitmondt in een verandering van ons willen. Het is een beweging van Hoe Het Hoort (HHH) naar Wat Werkelijk Wil (WWW). Wat zijn de ingesleten patronen die zich nu tegen ons keren? Wat doen we terwijl we het eigenlijk niet meer willen? En wat wil zich vertonen? Wat wil tevoorschijn komen? Vragen die je op vele niveaus kan beantwoorden. Persoonlijk, thuis met degenen die je dierbaar zijn, op je werk. En evengoed als organisatie, land, internationale gemeenschap. De wereldwijde beweging is duidelijk. Steeds meer mensen willen dat het om mensen gaat. Zodat zoveel mogelijk mensen tot hun recht kunnen komen. In wereld waarin iedereen zich gezien voelt en meetelt - en daarom ook meedoet. Waarin mensen geen nummers zijn, kinderen en patiënten geen elektronische dossiers, medewerkers geen fte’s.

Stap naar echt samen leven

Deze crisis geeft ons de kans een volgende stap te zetten naar echt samen leven. Een stap die alles te maken heeft met oprechte aandacht en werkelijke betrokkenheid – voor onszelf, elkaar en onze omgeving. Met een groot woord: Liefde. Want liefde is het cadeau dat daar beneden op ons ligt te wachten. Liefde voor elkaar en liefde voor het leven – menselijk en duurzaam. De schat ligt op de bodem van het dal. En hoe dieper het dal hoe groter de schat. Daarom gun ik ons de grootste crisis die we nog net aankunnen. We kunnen er beter van worden.

vergelijkbare onderwerpen:
De kredietcrisis vraagt om een andere HR invulling
kritiek: nut van fouten
mensen maken fouten
goede mensen maken het verschil

 Even voorstellen: André Meiresonne

Mr A.A. Meiresonne is trainer, spreker en schrijver. Hij is o.m. voor Bout en Partners docent Ik en de Anderen bij de Baak Management Centrum VNO-NCW en auteur van Zin! Leidinggeven aan jezelf en anderen (www.zinboek.nl) en het zojuist verschenen Vrij! Leef je eigen leven(www.vrijlevenboek.nl ).

Zin! Leidinggeven aan jezelf en anderen André Meiresonne

Vrij! Leef je eigen leven André Meiresonne

E: Mr A.A. Meiresonne
S: www.zinboek.nl
    www.vrijlevenboek.nl

artikelen van auteur:
Het niet meer te stuiten verlangen naar menselijkheid - De crisis is een blessing in disguise

bron:  www.menscentraal.nl