Even voorstellen: Jacques Smeets

Als politieman sta je middenin de samenleving,
een organisatie waar mensen in het gareel lopen maar waar ook individuen hun (sterke) neiging uiten door er buiten
te stappen en zich niets aan te trekken van wetten, regels en gebruikelijke normen en
waarden.
Jacques Smeets, sinds 1969 als politieman werkzaam, schreef
aan de vooravond van zijn pensioen een kroniek van zijn politieleven. Het politieberoep drukte een stempel op zijn
leven. Hij werd gedurende die tijd ziek, verloor de zingeving in het werk, raakte burnout, krabbelde overeind, werd
weer gezond en vond nieuwe zingeving in zijn beroep door erover te gaan schrijven. Hij ontwikkelde een website
(www.deblauwediender.nl) en schreef in
2007 zijn eerste boek (De bezieling van een politieman) dat inmiddels is uitverkocht. De auteur wist zich te
hervinden in een rustige, ontspannen wereld, terwijl de wereld om hem heen crimineel bleef, de gewelddadige en
onnatuurlijke dood niet verdwenen en agressie en geweld nog steeds heersen. Een bijzondere samenwerking met zijn
broer Alfons, beeldend kunstenaar (www.alfonssmeets.nl), zorgde ervoor dat Jacques zijn positie
binnen de samenleving middels poëtische of diepzinnige teksten bij foto’s van schilderijen van de hand van
Alfons, wist te duiden.
Een onverhoedse confrontatie met borstkanker
bij zijn echtgenote in 2006 bracht Jacques ertoe zijn persoonlijke beleving (gedachten én gevoelens) op te
schrijven in een tweede boek. Het kreeg de titel: "Kanker, verwoesting en geneeskracht" en werd in 2008 uitgegeven
door uitgeverij Gopher te Amsterdam. De intentie van dit boek is partners en andere mensen uit de directe omgeving
van kankerpatiënten tot steun te zijn bij het doorstaan van een kankerproces bij hun geliefden.
Eind 2009 werd de kroniek van zijn
politieleven (De blauwe diender) uitgebracht. Het werd geschreven om inzichten te verschaffen in die complexe
wereld van werkelijkheden, die zich dagelijks in allerlei vormen openbaart. Het is ook een boek met persoonlijke
inzichten en openheid over het leven van Jacques en het vak en de nooit aflatende directe verbinding daartussen.
Concreet geeft het weer hoe Jacques als mens én als politieman centraal in de politieorganisatie én in de
samenleving stond en staat.
artikelen van auteur: hoe macho is de politiecultuur?
De allochtoon
Heb je nog plezier in je
werk?
Beroepseer, dienstbaar en
waakzaam?
|