|
||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Ik kon er nauwelijks tussenkomen en dat was eigenlijk maar goed ook. Terwijl hij glunderend vertelde over wat hij als kleine agrarische ondernemer allemaal had meegemaakt, moest ik denken aan het verhaal van die kleine Brabantse boer die voor het eerst in z’n leven een werkbezoek brengt aan een landbouwbeurs in de Verenigde Staten. Het land waar alles (en iedereen) groot is. Of zich groot voordoet. Hij ontmoet daar op ’n middag een Amerikaanse collega die vrijwel meteen enorm begint op te scheppen over de gigantische lap grond die hij bezit. ‘Ik heb zoveel grond’, aldus de Amerikaanse boer, ‘dat als ik met mijn auto een rondje wil maken om mijn eigen grond en ik vertrek ’s morgens vroeg, ik niet voor donker thuis ben.’ Waarop de kleine Brabantse boer reageert met: ‘Oh ja, maar dat ken ik wel. Zo’n auto had ik vroeger ook.’
Tijn vertelde enthousiast over de ruim veertig jaar dat hij boer was. En ik moest denken aan het artikel dat ik nog niet zo lang geleden las over het nieuwe fenomeen ‘zorgboerderijen’, waar aanvankelijk verslaafden, maar nu ook managers met een burn-out met veel succes aan het werk worden gezet.
Volgens het krantenbericht was het werken op een boerderij de ideale manier om ‘weer fris te worden’ dankzij de lichamelijke arbeid en de waardering die je er krijgt. Bovendien blijkt het een groot voordeel te zijn dat je bij agrarische ondernemingen vooral veel samenwerkt met koeien en varkens die nooit zeuren.
Waarschijnlijk wist Tijn dat ik iets in de marketing deed, want hij wilde ook graag zijn ervaringen met leveranciers met mij delen. ‘Ik was dus op zoek naar zo’n tractor van 40 of 50 pk.’ Ik knikte alsof het ook voor mij nog niet zo lang geleden was dat ik mijn laatste tractor had aangeschaft. ‘Ik had daar altijd een vast adres voor, want als je ergens goed geholpen wordt, waarom zou je dan gaan lopen?’
Ik wist het ook niet. ‘Die verkoper kende mij daarom ook heel goed en na nog wat vragen te hebben gesteld, zei hij dat ik zo’n tractor helemaal niet nodig had. Een 35 pk was volgens hem meer dan genoeg. Een zwaardere was niet alleen onnodig duur, die kon ook schade aanrichten aan alles wat je achter die tractor hing.’ ‘Dat waren nog eens leveranciers’, zuchtte hij. ‘Die leverden je niet wat je vroeg, maar wat je nodig had.’
Even voorstellen: Jos Burgers
Als marketingadviseur en -trainer begeleidt en adviseert hij sinds 1995 ondernemingen en instellingen van uiteenlopende aard en omvang op het terrein van strategie, marketing en klantgerichtheid. In 1999 is hij door het Nederlands Instituut voor Marketing benoemd tot Register Marketeer (RM). Jos Burgers is auteur van bestsellers zoals ‘Industriële marketing’, ‘Relatiebeheer als Groeistrategie’, ‘Een hogere prijs is pure winst’, ‘Professionals & Relatiemanagement’, ‘Zeven marketingwetten voor professionals’, ‘Marketing voor op het nachtkastje’ en ‘Klanten zijn eigenlijk nét mensen!’. Met ruim 100 presentaties per jaar is hij een veelgevraagd spreker
voor seminars en congressen. Samen met Denkproducties verzorgt hij het seminar No Budget
Marketing. artikelen van auteur:
|
||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
'The bottle neck is always at the top of the bottle' |
bron: www.menscentraal
|
|
|
|
|||||||||||
![]() |
![]() |
![]() |
| 1 | ![]() |
4 | ![]() |
|||
| 2 | ![]() |
5 | ![]() |
|||
| 3 | ![]() |
6 |
|
|
SEMINARS & CONGRESSEN
>> |
|
|
3 april 2012 |
|
![]() |
06 maart 2012 Leidinggeven aan verandering Sasja Dirkse-Hulscher, Angela Talen Meer . |
| Boekevents - Seminars - Congressen | |
![]() Menscentraal.nl is een initiatief vanTheo Braam Follow me on: |
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
|
disclaimer artikelen inleiding nieuwsbrief wetenswaardig links zoeken zoeken met google boeken site map organisatie contact |