28 februari 2010
onderhandelen & crisis

Onderhandelen in crisistijd

Robert Jan Steinmetz

 Frits Philips jr. & Partners

De tendens van de afgelopen jaren was gericht op winstmaximalisatie. Meestal vanuit de gedachte dat als ik mij kon richten op de winst van mijn eigen bedrijf, de markt wel zou zorgen voor mijn leveranciers. Inkooporganisaties wilden ogenschijnlijk niet meer praten over kwaliteit en total cost of ownership maar richten zich in hun gesprekken alleen nog op prijs. Vaak vanuit een houding die leek te gaan over principes van ongelijkwaardigheid, afhankelijkheid en daarmee het recht van de sterkste.

Ethisch gezien niet erg aantrekkelijk maar het lijkt wel handig als je als bedrijf alleen uit bent op zeker stellen van euro’s. Maar is dat ook zo? Waar moeten we op dit moment voor kiezen? Op korte termijn snijden of op lange termijn koers houden en misschien wel investeren. Bedrijfsresultaten vallen over de linie toch tegen terwijl er nog steeds winst wordt gemaakt binnen veel organisaties. Kranten schrijven over een double dip, de nog te komen tweede forse daling van de beurskoersen, en veel mensen lopen rond met angst voor wat nog moet komen.

Purchase managers in de food konden ervoor zorgen dat de overheerlijke echt rode en zoete aardbeien van Nederlandse bodem niet te vinden waren in de grote ketens omdat de waterige bijna rood gespoten aardbeien uit het buitenland veel goedkoper waren. Het scoren op het niveau van bedrijfsresultaat was weer gelukt maar hoe beleefden consumenten dat?

In deze tijden kiezen voor goedkopere aanbieders is een logische stap. Maar waar komen we uit als we daar voor lange tijd mee doorgaan? Als vooruitgang in onze maatschappij gaat over het verbeteren van de kwaliteit van leven in de breedste zin lijkt het wenselijk om ons af te vragen of we genoegen moeten nemen met producten en diensten van mindere kwaliteit. Tegelijkertijd kunnen we ons afvragen op welke manier we dan met elkaar in contact moeten staan om iets anders voor elkaar te krijgen dan elkaar te bestrijden in de markt.

De afgelopen tijd richt de discussie over ethisch handelen zich sterk op de financiële sector. De DSB is nu de grote boosdoener en de media duiken er bovenop om vanuit het schuld- en boeteperspectief om te gaan met de betrokkenen. We kunnen ook op een andere manier kijken naar dit soort situaties. Laten we beginnen bij de vraag wat we centraal stellen in onze organisaties. Wat is ons het meest waardevol? Zijn dat euro’s of principes? Of principes en euro’s en dan wel in die volgorde?

Als kwaliteit en betrouwbaarheid centraal staan en we, zoals de boeddhisten, de christenen en islamieten zeggen, ethisch handelen vanuit deze principes, waar komen we dan uit?

We draaien elkaar de nek om als we de euro’s boven de principes blijven stellen. Als de aandeelhouderswaarde ons eerste en grootste goed is, lijkt het mij een kwestie van tijd voor we in de volgende crisis terechtkomen.

Greenspan zei: “De enige constante factor in de afgelopen crisissen sinds ons bestaan als mens, is de mens”. Wij hebben dus bij onszelf te rade te gaan waar wij in ons bewustzijn een stap te zetten hebben.

Zouden aandeelhouders en de maatschappij niet meer gebaat zijn met een bedrijf dat de winst op een stabiele en verantwoorde manier weet te bewerkstelligen met behoud van mensen en een toegenomen kwaliteit van producten, diensten en relaties met leveranciers?

Dit vraagt om enerzijds creativiteit en een houding die opereert vanuit en/en in plaats van of/of. En anderzijds de fundamentele keuze waar wij als bedrijf echt mee bezig willen zijn in onze wereld: meer euro’s maken of de kwaliteit van leven in onze wereld een impuls geven?

Als dat laatste het geval is gaan we samen kijken wat er juist is, hanteren we principes die te maken hebben met respect, gelijkwaardigheid, betrouwbaarheid, integriteit en redelijkheid.

Als we deze principes niet centraal stellen en we toch weer terug gaan naar, ik net iets meer euro’s ten koste van jou, zal de arena die we gemaakt hebben van onze maatschappij voorlopig nog wel even blijven bestaan. Wij zijn daarmee wederom de constante factor en bepalen met elkaar hoe de wereld er over 5 jaar uit zal zien. De keuze is aan ons. Wat kiest u?

vergelijkbare onderwerpen:
Crisis: gevaar of kans? Hoe om te gaan met grote veranderingen
Het is hoog tijd om anders te organiseren! Vanuit vertrouwen.....
Het belang van een missiegedreven en cultuurbewuste organisatie
Creëer positieve energie!

Even voorstellen: Robert Jan Steinmetz

Hetgeen waarvan ik kan dromen is precies wat er niet gaat komen als ik mij laat leiden door hetgeen ik probeer te vermijden!!
Ont-wikkeling en groei, zowel persoonlijk als zakelijk. De diepte in met de ander en mijzelf. Met een glimlach naar het leven dat zoveel te bieden heeft.

E: Robert Jan Steinmetz
S: www.Fpnp.nl

artikelen van auteur:
Onderhandelen in crisistijd

bron: www.menscentraal.nl