24 februari 2010
implementeren processen
Processen implementeren: appeltje,
eitje?
Sylvia
Dubbeldam
Consultant bij
Conquaestor
Bij veel verandertrajecten staan processen centraal. Vaak worden specialisten ingeschakeld om deze te
beschrijven. Wat ik om mij heen zie gebeuren is dat deze specialisten aan producten werken die voldoen aan de
korte-termijn vraag maar die ongeschikt zijn om de echte problemen op te lossen. Buiten dat dit niet effectief is,
motiveert dit niet echt. Wie vindt het nou leuk om processen te beschrijven omdat iemand vindt dat het moet
gebeuren en waar vervolgens niets mee gebeurt?
Processen kunnen toch een belangrijk hulpmiddel vormen bij het realiseren van
veranderingen? Blijkbaar vormen de aanwezigheid van processen en medewerkers die hebben meegewerkt aan het
beschrijven (want zo ver zijn we wel) geen garantie voor succes. Zien we wat over het hoofd? In dit artikel ga
ik in op de invloed van de menselijke factor op het falen van procesimplementaties. Vervolgens bied ik vakmatige
handreikingen om naar gelang het doel van de procesbeschrijving hiermee om te gaan.
De menselijke factor bij procesimplementaties
Op het moment dat gezamenlijk de processen zijn beschreven ontstaat de roep om
implementatie. Vaak wordt dit gezien als een goed te nemen hindernis; de gewenste werkwijze is immers zo helder
en eenduidig omschreven en gecommuniceerd dat iedereen er naar kan handelen. Het gaat er echter om de
verandering daadwerkelijk werkend te krijgen. Dit is lastig om de volgende redenen:
-
De menselijke interpretatie speelt een grote rol. Mensen kunnen uitgewerkte processen op verschillende
manieren interpreteren.
Vraag bijvoorbeeld eens 3 mensen om aan de hand van een handleiding een IKEA-kast in elkaar te zetten
en je ziet dat er dan snel discussie ontstaat over hoe het precies moet.
-
De eindsituatie is niet hard.Zodra de procesbeschrijving is afgerond, zullen zich vrij snel wijzigingen
voordoen en zijn ze al niet meer actueel. Het gevolg is dat niemand meer naar de processen omkijkt.
-
De beoogde resultaten kunnen strijdig zijn met de organisatiecultuur.
Veel procesimplementaties zijn erop gericht medewerkers op exact dezelfde manier te laten werken
(uniformering). Dit doel kan op zichzelf een cultuurshock veroorzaken, zeker voor organisatie waar
resultaatgerichtheid en creativiteit belangrijke waardes vormen.
In zo’n omgeving moet een manager niet aankomen met: “vanaf vandaag gaan we allemaal als volgt werken.”
-
Processen zijn van de categorie: wel belangrijk maar niet urgent.
Weinig managers zullen uitspreken dat ze procesmanagement onbelangrijk vinden. Toch verdwijnt dit
onderwerp als eerste naar de achtergrond zodra zich acute kwestie voordoen.
-
Een gangbare opvatting is dat procesbeschrijvingen altijd het eindresultaat vormen van een
project. Niet zelden hoor ik managers zeggen:”en wanneer zijn we nu klaar met die processen?”
Het gevolg is dat de capaciteit en energie voor procesimplementaties wegzakt zodra de processen
zijn beschreven.
De conclusie uit bovenstaande is dat geslaagde procesimplementaties meer om het
lijf hebben dan goed communiceren hoe het nieuwe proces eruit ziet.
Het belang van de zachte kant van organiseren is groot en de doorlooptijd van deze kant wordt vrijwel altijd
onderschat. Door tijdens het ontwikkeltraject al bezig te zijn met de implementatie, worden de kansen op
succes groter.
Doel- en Implementatiegericht werken
Om “implementatiegericht” aan de slag te kunnen gaan en aan de juiste
producten te kunnen werken, is het verstandig om jezelf aan het begin van ieder traject de volgende vraag te
stellen: “Wat moet er precies worden geïmplementeerd?”
Probeer op deze vraag een eerlijk antwoord te formuleren en ga op zoek naar de achterliggende
behoefte. Zo is het aannemelijk dat het implementatiedoel “het invoeren van de exacte werkwijze”
klopt in een situatie dat er harde externe eisen liggen (denk aan wetgeving). Ook is dit doel legitiem
wanneer een uniforme werkwijze past bij het bedrijfsprofiel (zie McDonald’s). In andere gevallen bestaat de kans
dat het beoogde doel afwijkt van hetgeen wordt uitgesproken.
Ik beperk me hier tot een aantal veelvoorkomende doelstellingen voor procesimplementaties en biedt handreikingen om
hier succesvol mee om te gaan.
Reden voor procesimplementaties en handreikingen
- Het invoeren van de exacte werkwijze (uniformiteit)
Hiermee maak je geen vrienden. Laat daarom het hoogste management daarom optreden als ambassadeur van het
project: zij moeten de noodzakelijkheid van uniformering “verkopen” Start vroeg in het project met het
inrichten van het opleidingstraject; Test procesbeschrijvingen op begrijpelijkheid en eenduidigheid. Zet zo
snel mogelijk een beheerorganisatie op.
- Het oplossen van knelpunten binnen de processen.
Houd het verbetertraject kort en bondig. Beëindig het procesoptimalistatietraject met een plenaire bijeenkomst
waarop verteld wordt wat er verandert ten opzichte van de huidige situatie. Medewerkers zijn vooral in
wijzigingen geïnteresseerd. Plan een evaluatie in. Archiveer de procesbeschrijving en haal dit weer te
voorschijn bij de evaluatie.
- Het realiseren van een specifieke verandering (zoals invoeren van een nieuw systeem)
Richt je op de nieuwe situatie en laat het management de kaders benoemen waarbinnen de medewerkers het nieuwe
proces mogen ontwerpen. Stem als projectleider veel af met de veranderorganisatie; wat is er op procesgebied
nodig en waarom? Bekijk of de procesbeschrijvingen nog een functie vervullen na het realiseren van de
verandering; zo niet dan is het voldoende deze te archiveren. Als er wel een functie is. bekijk dan of de
procesbeschrijving aansluit bij het gebruikersdoel en pas deze zo nodig aan.
- Het in control krijgen van de organisatie
In control zijn gaat over een gevoel. Achterhaal bij managers of dit gevoel aantoonbaar te maken heeft met de
structuur. Een goede manier om een gevoel van niet in control zijn te objectiveren is het inzetten van de
“critical incident method”. Als de structuur inderdaad een rol speelt, maak dan gezamenlijk een keuze uit de
technieken van risk- en performance management om gezamenlijk een uitvoerbare werkwijze te krijgen.
- Het realiseren van een heldere afbakening van taken en verantwoordelijkheden
Beschrijf de processen op hoofdlijnen en betrek hierbij de totale procesketen van klant tot klant. Als de
afbakening van taken en verantwoordelijkheden helder is, is het doel bereikt en hebben de procesbeschrijvingen
hun functie vervuld. Het is dan voldoende ze te archiveren en weer te voorschijn te halen bij de volgende
reorganisatie.
- Procesgericht denken en werken
Je krijgt medewerkers hierin mee door zo snel mogelijk een aantal quick wins te realiseren en hierover
uitgebreid te communiceren. Waarborg actieve participatie van interne medewerkers binnen de projectorganisatie.
Alleen medewerkers laten meedenken in werkgroepen is onvoldoende. Zet zo snel mogelijk een beheerorganisatie op
en geef deze resultaatgebieden mee als ook concrete hulpmiddelen voor het procesbeheer.
In de onderstroom van de organisatie kunnen ook minder grjipbare motieven een rol spelen om processen
in te zetten. Denk bijvoorbeeld een manager die geen vertrouwen heeft in de medewerkers. De oplossing ligt dan
niet in de sfeer van de processen. Hooguit kan het beschrijven van de processen gebruikt worden om te laten zien
dat hier het probleem niet ligt (en dus ook de oplossing).
Het is in ieder geval lonend om bij iedere procesimplementatie de totale context in ogenschouw te
nemen. Hierna kunnen de passende harde en zachte maatregelen genomen worden om de gewenste beweging te
realiseren.
vergelijkbare onderwerpen:
Organizational Emotion Architecture
Het belang van een missiegedreven en
cultuurbewuste organisatie
Bouwen aan vertrouwen met uw
organisatieverhaal
persoonlijke of
organisatieontwikkeling
Even voorstellen: Sylvia Dubbeldam
Sylvia Dubbeldam houdt zich bezig met vraagstukken op het raakvlak van mensen, processen en
veranderingen. Bij Pentascope heeft ze het vak implementeren geleerd en verder uitgebouwd. Inmiddels is zij
werkzaam bij ConQuaestor en houdt ze zich vooral bezig met de gemeentelijke markt.
Als netwerker brengt ze verbindingen tot stand tussen vakgenoten. Ze stuurt platforms aan en verzorgt workshops
tijdens congressen. Centraal in haar aanpak staat een gezonde mix tussen theoretische onderbouwing en praktische
werkbaarheid. Ze gebruikt interactieve en creatieve werkvormen om ervaringen van deelnemers goed te laten
beklijven.

Implementeren Sylvia Dubbeldam, Lambert Pater, Mario Verweijen
E: dubbeldam@conquaestor.nl
S: www.conquaestor.nl
|
"Je gaat het pas
zien
als je het door hebt."
Johan Cruijf
|
bron: www.menscentraal.nl
|