17 maart 2009
netwerken

Virtueel netwerken,
is dat ook netwerken?

netwerken

Rob van Eeden

ondernemer/auteur op het gebied
van netwerken en financiële onafhankelijkheid

Meer info:

Netwerken: zo eenvoudig is het (niet) Rob van Eeden  Netwerken werkt Rob van Eeden Let's connect!  Jan Vermeiren Netwerken op karakter  Jochem Klijn Netwerken aan ketens Don Scheers  .

boeken >> links >>

Al zo´n vier jaar ben ik lid van Linkedin (www.linkedin.com  ), zo´n beetje hét wereldwijde netwerk voor professionals. Maar ik gebruikte het – tot voor kort althans - nauwelijks. Tijdens de maanden (in 2008) dat ik Netwerken, zo eenvoudig is het niet schreef ben ik er ingedoken en heb uitgezocht wat je nu feitelijk kunt doen met zo´n virtueel netwerk. Als jarenlang inactief lid was ik trouwens geen uitzondering. Veel mensen die ik aanspreek zeggen: "Ja, ik ben ook lid, maar doe er feitelijk weinig of niets mee." Dat blijkt te gelden voor eigenlijk alle virtuele netwerken. Het aantal leden is er vele malen hoger dan het aantal dat er enige activiteit ontplooit.

Bij het begin van mijn onderzoek van zakelijk netwerkland had ik 95 contactpersonen bij Linkedin. Toen ik die lijst met ´connections´ (zoals ze in Linkedin heten) eens kritisch doornam, bleek bijna de helft van hen me totaal onbekend. Hun namen zeiden me niets, soms zag ik wel dat ze in min of meer dezelfde branche werken, maar van persoonlijk contact was nooit sprake geweest, of m´n geheugen moest me heel erg in de steek laten. Die onbekenden moeten mij ooit een e-mail hebben gestuurd met het verzoek te ´linken´, waarop ik blijkbaar ´ja´ heb gezegd. Dat was in het begin van mijn aansluiting bij Linkedin, want op dit soort verzoeken (van mij onbekenden) reageer ik tegenwoordig met: "Kennen wij elkaar ergens van?", waarop bijna nooit een reactie komt.

Wat ik (tot nu toe) heb gedaan met, of gehad aan die contacten binnen Linkedin? Weinig, het zijn vooral kennissen, vroegere collega´s en zakenrelaties die ik al jaren niet gezien of gesproken heb. Tot mijn eigen directe netwerk (uit mijn adressenboekje) behoren er maar weinig binnen Linkedin, en hen zou ik nooit via Linkedin benaderen. Maar natuurlijk gewoon persoonlijk opzoeken, bellen of mailen.

Toch is het wel intrigerend dat zoveel mensen: inmiddels 30 miljoen (november 2008) bij Linkedin (waaronder een miljoen Nederlanders) aangesloten zijn. Al die mensen kunnen zich toch niet vergissen? Wat is de aantrekkingskracht van zo´n netwerk? Wat stelt het voor, en levert het ook iets op?

Zeker is, dat veel leden er in feite weinig tot niets mee doen. Er zijn dan wel één miljoen Nederlanders lid van Linkedin, maar hoeveel zijn er actief? Insiders zeggen: 80-90% is niet tot nauwelijks actief. Ze zijn lid geworden, maar komen na enkele bezoeken niet meer terug, en onderhouden hun profiel niet, e-mailadressen verlopen etc. Echt actief virtueel netwerker is hooguit 10 tot 20%.

Dat niet iedereen actief is, daar ben ik op enigszins pijnlijke wijze achter gekomen. In Linkedin staat rechtsboven op je homepage een kadertje waarin wordt gesuggereerd om met andere leden te linken. Het is duidelijk dat die geselecteerd zijn op basis van kenmerken uit je profiel. Niets mis mee, een handige tool, die ik af en toe gebruik. Toen ik weer eens inlogde, zag ik daar de naam staan van een zeer gewaardeerde collega, die… meer dan twee jaar geleden is overleden bij een noodlottig ongeval. Het was vreemd om zijn naam daar te zien. En de suggestie dat ik met hem zou kunnen linken was nog vreemder. Na hierover contact te hebben opgenomen met de Customer Service van Linkedin is zijn profiel verwijderd. Op vragen over het beleid inzake niet-actieve leden, aan diverse instanties binnen Linkedin gesteld, kreeg ik geen duidelijk antwoord.

Je wordt lid, en of je er iets mee doet of niet, je blijft het. Vreemd eigenlijk, het zou dit soort netwerken, die de waarde van zorgvuldige onderlinge communicatie hoog in hun vaandel hebben, sieren als, na (bijvoorbeeld) een half jaar ontbreken van elke activiteit op een account, gecheckt werd of er nog behoefte is door te gaan. En zo nee, om dan het account af te sluiten. Een dergelijke operatie zou wel eens vele miljoenen leden minder kunnen opleveren. Aan de andere kant moet gezegd, dat, al zou een aanzienlijk deel van de Nederlandse leden niet actief zijn, er toch nog heel veel actieve leden overblijven van die één miljoen. Linkedin is daarom bij uitstek hét netwerk voor professionals om je bij aan te sluiten.

Ander opvallend fenomeen is dat maar liefst 14 van mijn 95 contacten meer dan 500 ´connections´ hebben. Vier hebben er zelfs meer dan 20.000. Ook die zitten in mijn netwerk, zonder dat ik ze ken. Wie is er in staat om meer dan 20.000 contacten te hebben binnen Linkedin? Wat betekent dat, zoveel contacten? En… wat doe je ermee?

Inmiddels heb ik drie van die ´superconnectors´ geïnterviewd, en ik moet bekennen dat ze mijn oren wel enigszins hebben gewassen. Dat Linkedin tot voor kort weinig of niets voor me betekende, komt doordat ik me er nauwelijks serieus in heb verdiept en de vele mogelijkheden niet kende. Ik kon me dat permitteren, omdat ik al een goed netwerk heb en niet zit te springen om nieuwe relaties, werk of aanbiedingen. Maar mensen die dat wel zoeken, en dat is natuurlijk de meerderheid, kunnen veel hebben aan virtuele netwerken, dat is me door die interviews, en wat ik daarna in de praktijk heb gebracht, duidelijk geworden.

Meer dan 20.000 connections?

Is zo´n groot aantal mogelijk en waarom zou je het doen? Al die moeite? En… wat voor mensen zijn dat in vredesnaam? Om daarmee te beginnen: het ging om open, eenvoudig en snel bereikbare, aardige mensen die direct bereid waren me (desgevraagd uitgebreid) te woord te staan en wegwijs te maken. Mensen die, geheel volgens m´n eigen netwerkevangelie, direct ´gaven´, zonder iets terug te vragen.
Dat ook deze superleden van Linkedin eerst geven is eigenlijk niet verwonderlijk. Alle succesvolle netwerkers, of ze nu uit zijn op tienduizenden contacten, of zich beperken tot enkele tientallen of honderden, weten dat netwerken alleen maar werkt als je communiceert met elkaar en als je bereid bent open te staan voor anderen. Maar is het dan mogelijk persoonlijk te communiceren met meer dan 20.000 relaties?

De meeste virtuele netwerken zijn na het jaar 2000 ontstaan. Linkedin is in 2003 gestart en groeide binnen vijf jaar uit tot een internationaal netwerk met meer dan 30 miljoen leden. In de begintijd ontstond binnen Linkedin (en andere soortgelijke netwerken) een soort sport zoveel mogelijk contacten te verzamelen. Er zijn allerlei mogelijkheden om je eigen contacten, uit Outlook bijvoorbeeld of uit Gmail te uploaden en te benaderen voor het lidmaatschap. Dat liep uit op een ware competitie tussen een relatief kleine groep leden, wie de meeste contacten had. Bestanden met e-mailadressen werden uitgewisseld, zoveel mogelijk mensen werden benaderd, ook onbekenden. Het resultaat daarvan is te zien op www.toplinked.com  , waar de top 50 van leden met de meeste contacten binnen Linkedin te zien is. Nummers 1 t/m 3 hebben elk meer dan 40.000 contacten. De Nederlander met het hoogste aantal, Jan Mulder (www.hugyourcustomer.nl), staat op nummer 6 met meer dan 25.000 contacten.

LinkedIn heeft de mogelijkheid om met anderen te linken inmiddels beperkt tot maximaal 3.000. Alleen je eigen eerstegraads contacten (je eigen persoonlijke contacten) zijn direct te benaderen via de faciliteiten van Linkedin. Wil je een tweedegraads (een contact van een contact) of een nog verderaf contact mailen, dan moet je zijn of haar e-mailades kennen. Of een introductie vragen via één van jouw eerstegraadscontacten. Toch blijkt Linkedin, maar ook andere netwerken, nog plenty mogelijkheden te bieden je netwerk enorm uit te breiden. Mijn speurtocht heeft er inmiddels toe geleid dat ik bijna 350 ´connections´ heb, van wie ik de meesten persoonlijk ken. Niet allemaal, zo lukte het me om via www.toplinked.com  'contact´ te krijgen met… Barack Obama, de eerste Amerikaanse presidentskandidaat die sociale netwerken via internet als primair middel bij zijn campagne heeft ingezet. Een aanzienlijk deel van zijn succes is aan Linkedin en nog meer aan het Amerikaanse Facebook te danken.

Een groot aantal contacten kan voordelen opleveren, ook al ken je ze niet allemaal persoonlijk. Via jouw eerstegraads contacten heb je tot op zekere hoogte zicht op de contacten van die contacten. Door zelf meer eerstegraads contacten te hebben, breid je je netwerk enorm uit. Toen ik 95 contacten had in Linkedin, was het mogelijk in de tweede graad (niet direct, maar wel redelijk gemakkelijk) contact te leggen met zo´n 75.000 mensen. Nu, met bijna 350 contacten, zijn dat er 178.000. Om van de meer dan 7,5 miljoen in de derde graad maar niet te spreken. Nu ik me (als voorbeeld) aan het oriënteren ben in de bankenwereld, merk ik hoe waardevol het is zoveel ingangen te hebben. Al diverse keren heb ik via Linkedin, vooral door de zoekfunctie op personen, of via Groepen en Questions & Answers contact kunnen leggen met precies degene die ik zocht, zodat ik die een gerichte vraag kon stellen.

Een flink aantal eerstegraads contacten, laten we zeggen, een paar honderd, is al heel wat en die kunnen veel opleveren. Vooral werkzoekenden kunnen daarvan profiteren. Of als je met je eigen bedrijf of freelance-praktijk meer relaties/klanten nodig hebt.

vervolg van artikel:

<< Previous    [1]  2    Next >>