20 juli 2008
steungroepaanpak
oplossingsgericht werken

- vervolg -
De steungroepaanpak
interview met Sue Young

Coert Visser interviewt Sue Young

 Resp. oprichter van trainings- en adviesbureau Oplossingsgericht Veranderen en  medeoprichter van www.noam.nu en trainer in de oplossingsgerichte aanpak en trainer in de oplossingsgerichte aanpak

Heb jij ervaring met of gedachten over een situatie waarin sprake is van agressie en fysiek geweld? Zou je dan ook aanbevelen om de steungroepaanpak te gebruiken op dezelfde manier of moeten er dan aanvullende of andere dingen gebeuren?

Ik heb nooit een geval op een basisschool meegemaakt waarin ik het niet kon aanbevelen. Hoewel ik ook steungroepen succesvol heb begeleid op middelbare scholen, zou ik het niet universeel aanbevelen voor iedere situatie. Ik herinner me bijvoorbeeld een geval van een tienermeisje waarin er sprake was van het seksueel lastigvallen door twee of drie jongens.

Ik zou me niet comfortabel hebben gevoeld om een steungroep te begeleiden waarin die jongens zouden hebben gezeten (ik ben er trouwens niet zo zeker van of je dit ‘pesten’ kunt noemen, hoewel op het nieuws onlangs een moord van een schooljongen ‘pesten’ werd genoemd). Bij iets dat zo ernstig is wordt de politie normaal gesproken ingeschakeld en ik zou een dergelijk onderzoek niet willen verstoren. Normaal gesproken worden studenten ook geschorst van school terwijl zo’n onderzoek plaatsvindt. Bij ernstige gevallen op middelbare scholen zou ik aanbevelen om oplossingsgerichte therapie toe te passen om het ‘slachtoffer’ te ondersteunen als dat gewenst was.

Ik schreef een artikel met Gail Holdorf over het succes van het gebruik van oplossingsgericht werken met oudere studenten. Er zijn andere redenen waarom een steungroep niet passend kan zijn op een middelbare school, bijvoorbeeld wanneer de student niet wil dat er iemand anders bij betrokken wordt en dat zouden we respecteren.

Het is interessant dat het antipest project zelden te maken heeft gehad met verwijzingen van pesters – bijna alle verwijzingen betroffen kinderen die gezien werden als ‘slachtoffers’. Nu ik parttime werk voor een schoolbegeleidingsdienst krijg ik verwijzingen van studenten voor het beheersen van boosheid; soms worden gewelddadige uitbarstingen genoemd en pesten wordt soms genoemd. Deze individuele gevallen begeleid ik ook met oplossingsgerichte therapie. Ik heb het met hen dus individueel over ‘rustig blijven’, ‘doorgaan met je werk’, of ‘op school blijven’ (niet geschorst worden) – wat het ook maar is dat ze willen veranderen.

Dit is niet zo succesvol wat betreft resultaten als ik zou willen maar nog steeds veel beter dan andere aanpakken die ik heb gebruikt in het verleden. Het kan moeilijk zijn om vooruitgang op te merken of om vooruitgang op te merken die door andere leerkrachten als betekenisvol wordt gezien. In het algemeen vind ik het werken met leerkrachten en andere medewerkers van de school meer effectief wat betreft resultaat als het gaat om kinderen met gedragsproblemen.

Als laatste zou ik willen vragen: wat voor praktische suggesties heb je voor leerkrachten die dit willen uitproberen?

Je hebt er niet veel training of speciale expertise voor nodig – alleen maar een bereidheid om iets anders te proberen. Het is dus heel toegankelijk voor mensen die op scholen werken. Ik denk dat het heel nuttig zou zijn om een case studie te lezen; er staat er één in Interviewing for Solutions en ook een in mijn hoofdstuk in Solutions in Schools dat ik eerder noemde. Ik hoop binnenkort een nieuw boek uit te brengen, mijn oude, Solutions to Bullying, is niet meer verkrijgbaar. Iedereen die de groep leidt moet onthouden dat de suggesties voor het gelukkiger maken van het kind allemaal moeten komen uit de groep – en de verleiding weerstaan om hen aanvullende informatie of advies te geven.

Wanneer mensen mij een groep hebben zien leiden op een school, zoals meestal het geval was, zeiden ze dat het meest verrassende was dat ik het helemaal niet over pesten heb, noch met het ‘slachtoffer’, noch met de groep. Alle mensen op scholen die het hebben gebruikt vinden het prachtig! Leerkrachten en kinderen leren de effectiviteit van oplossingsgericht werken kennen. Mijn tip is om gewoon de richtlijnen te volgen en het eenvoudig te houden!

Wat het meest bemoedigende is, is dat de oplossingsgerichte steungroepen, wanneer ze goed worden gebruikt, bijdragen aan een atmosfeer in de school waarin het minder waarschijnlijk is dat pesten überhaupt voorkomt.

Literatuur

1. Ajmal, Y. & Rees, I. (2001). Solutions in Schools: Creative Applications of Solution Focused Brief Thinking with Young People and Adults. London: BT Press
2. De Jong P. & Berg I.K. (2008). Interviewing for solutions, 3d ed..Brooks/Cole.
3. Young, S. (1998). The Support Group Approach to Bullying in Schools. Educational Psychology in Practice Vol 14, No 1, April 1998
4. Young, S. & Holdorf, G. (2003). Using solution focused brief therapy in individual referrals for bullying. Educational Psychology in Practice, 19(4), 271-282.
5. Young, S. (2002). Solutions to Bullying. NASEN.

vergelijkbare onderwerpen:
op zoek naar passie en inspiratie in werk en leven
werkplezier - best belangrijk
werken vanuit persoonlijke kracht
traceren en ontwikkelen van talent

Even voorstellen: Sue Young

Sue Young verdeelt haar tijd tussen gedragsondersteuning aan scholen en training in de oplossingsgerichte aanpak. Ze pleit voor het toepassen van oplossingsgericht werken om succes op alle niveaus in scholen te stimuleren. Tot haar initiatieven behoren het invoeren van nationaal beleid in scholen, het helpen van locale schoolhoofden om positieve gedragingen bij leerlingen te stimuleren en het ondersteunen van individuele kinderen en ouders. Eén van de bijzondere interesses van Sue is het bevorderen van een antipest mentaliteit.  Halverwege de jaren negentig ontwikkelde ze de steungroepaanpak om te reageren op incidenten die te maken hadden met pesten. Later ontdekte ze hoe goed haar benadering aansloot bij oplossingsgericht denken en sinds dat moment past ze oplossingsgerichte principes toe in al haar werkgebieden.

artikelen van auteur:
de steungroepaanpak

Even voorstellen: Coert Visser

Coert Visser is een oplossingsgerichte trainer en coach die veel geschreven heeft over oplossingsgericht werken. Hij is auteur van het boek Doen wat werkt en co-auteur van de boeken Paden naar oplossingen, Succesgericht HRM en Oplossingsgericht aan de slag. Hij is medeoprichter van NOAM, het netwerk voor oplossingsgericht adviseren en managen (www.noam.nu). Bijna dagelijks schrijft hij berichten op zijn weblogs (www.oplossingsgerichtmanagement.nl en www.solutionfocusedchange.com )

Zijn boek 'Doen wat werkt' heeft de Gids-Prijs 2006 gewonnen voor het beste boek voor de HR-manager.

Paden naar oplossingen Coert Visser Gwenda Schlundt Bodien	Oplossingsgericht aan de slag Gwenda Schlundt Bodien Coert Visser	Succesgericht HRM Gwenda Schlundt Bodien Coert Visser J. Weber
Doen wat werkt  Coert Visser	Doen wat werkt Coert Visser  G.L. Schlundt Bodien	Management Topics: Sturing die werkt Coert Visser

E: coert.visser@wxs.nl
S: trainings- en adviesbureau oplossingsgericht veranderen
S: www.oplossingsgerichtmanagement.nl

artikelen van auteur:
Oplossingsgerichte schaalvragen
De oplossingsgerichte HR-professional
de steungroepaanpak
effectief leren complimenteren
oplossingsgericht werken
veerkracht van organisaties in crisistijd
zie weerstand als samenwerking
de ware aard van intelligentie
organisatiesucces en talent

bron:  www.menscentraal.nl