15 juni 2005
wetenswaardig
nieuwe werknemer
Het ultieme HRM-instrument: solidariteit
Gewoon je werk doen is er tegenwoordig voor de meesten van ons niet meer bij. Werknemers worden steeds vaker
geconfronteerd met functieprofielen, competentiemanagement, persoonlijke ontwikkelplannen en functioneringsgesprekken. Oftewel: HRM-instrumenten
in goed managementjargon. Hoogleraar Karin Sanders van de Universiteit Twente heeft er weinig mee op. "Allemaal heel
logisch, die enorme aandacht voor HRM-instrumenten“," zegt zij, "maar vaak is het alleen een hype. Men papegaait elkaar maar na zonder dat men
een idee heeft waar het over gaat."
Solidariteit
Sanders - die op de Universteit Twente de effectiviteit van HRM-instrumenten als leerstoel heeft - vindt dat in het
personeelsbeleid de bereidheid van werknemers om elkaar en de leiding te helpen, voorop moet staan. Op basis van haar eigen onderzoeken in
Tilburg en Groningen weet ze namelijk dat het succes van een bedrijf nauw samenhangt met die solidariteit op de werkvloer. Even het loket van je
collega overnemen, een uurtje langer doorgaan als dat nodig is, een vrije dag opschuiven omdat je collega een ziek kind thuis heeft.
Met de vermeende afbrokkeling van die solidariteit (jobhoppen, ellebogenwerk) valt het volgens Sandersr wel mee. "Mensen
willen nu eenmaal graag bij een groep horen."
Waarheid
De onderlinge solidariteit gaat eerder te ver. "Soms kennen mensen elkaar zo goed, zijn ze zo gehecht aan elkaar en kennen
ze elkaars privéleven zo goed, dat ze elkaar niet meer de waarheid durven te vertellen. Want we willen het vooral leuk en gezellig houden. Je
ziet daar ook veel roddelgedrag over anderen en alles wat andere afdelingen of de leiding doet, deugt niet. Dan werkt de solidariteit
contraproductief en verziekend. Managers zouden daarom teams niet te lang in dezelfde samenstelling moeten handhaven en in de gaten moeten houden
hoelang die solidariteit de productie nog bevordert en wanneer die averechts begint te werken."
Heterogene teams
Sanders’ remedie is daarom vooral heterogene teams te vormen van jongeren, vrouwen, ouderen en tweeverdieners. Ook
persoonlijke ontwikkelplannen en functioneringsgesprekken kunnen volgens haar zinvol zijn. "Maar dan alleen als voor iedereen duidelijk is waar
de organisatie naar toe wil en hoe ze dat wil doen."
artikel Karin Sanders: maatschappelijk verantwoord ondernemen en commitment
congres 2000
samenvatting
|