|
||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Een vierde en zeker niet de minst belangrijke reden is gelegen in het feit dat het wezenlijk is er alles aan te doen samenwerking te verbeteren. We zien het ten aanzien van de Verenigde Naties, de Europese Gemeenschap, politieke partijen, in het bedrijfsleven en in teams: samenwerking is in deze tijd een ingewikkelde bezigheid. Samenleven is al niet gemakkelijk, maar samenwerken drijft menigeen tot wanhoop. Ik zie veel ondernemingen en organisaties met een vermijdingsstrategie: laten we maar accepteren dat we een hoog ziekteverzuim hebben of dat onze projecten niet optimaal verlopen, want het alternatief - echt samenwerken - lukt gewoonweg niet. Het is nogal de moeite waard serieus te onderzoeken of de eigen onderneming (het samenwerkingsverband) meer gezond en vitaal kan worden door spiritualiteit concreet vorm te geven en er meer naar te gaan handelen, een beproefd recept voor positieve verandering. 5.Wetenschappelijke parallelTen slotte is er een interessante parallel te trekken met de manier waarop de natuurwetenschappen zich hebben ontwikkeld. In exacte wetenschap is het inmiddels sinds enige decennia gemeengoed dat goede wetenschap bestaat uit een soort middenweg: stellingen waarin zowel het metelijke bekende als het onmetelijke onbekende samen geformuleerd staan. Managers, aandeelhouders maar ook werknemers en adviseurs denken graag dat organisaties anders ‘gebakken zijn’ en houden niet van paradoxen (het bekende naast het onbekende). Ze zien organisaties liever als wetmatigheden die zich - door hen - laten richten en inrichten. Ze klampen zich bij hun handelen vast aan de bekende materiële componenten van ‘hun’ organisatie en laten vaak geen ruimte voor niet-materiële componenten, het onbekende. Daarmee wijkt hun denken nogal af van wetenschappelijk bewezen feiten over ons universum en bestaan. Bovendien wordt hierdoor in organisaties wezenlijke kennis van fundamentele processen die ons hele bestaan - en dus ook onze samenwerking - doordrenken, kennis betreffende zogeheten chaordische principes als verval, verbondenheid, zelfordening, chaos en vernieuwing (innovatie), niet opgebouwd. Daar betalen we vroeg of laat de prijs voor. In een kenniseconomie komt het natuurlijk uiteindelijk steeds meer aan op wijsheid. Als de parallel echter klopt met de ontwikkeling van exacte wetenschap, zal het niet lang meer duren of er ontstaat ook in de bedrijfswetenschappen een middenweg die door zal dringen in het denken van managers, werknemers en aandeelhouders. Een middenweg waarin spiritualiteit zijn natuurlijke plek hervindt in de samenwerking. Even voorstellen: Caroline Biemans
artikelen van
auteur:
bron: www.menscentraal.nl
|
|
| ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||