22 juni
2004
voornemens en doelen
DONKERE DAGEN EN GOEDE VOORNEMENS
Wanneer goede voornemens een kans
van slagen hebben
Cor
Mouwen
Leiderschap Academie, Centrum voor leiderschap
Expertise &
Ontwikkeling
Iemand legde mij de vraag voor: 'Hoe wil jij worden
herinnerd?' Mijn antwoord
luidde: 'Ik wil worden herinnerd als iemand die anderen helpt
"ont-dekken".'
Het leven is een ontdekkingstocht. Als kind
verkende ik voortdurend mijn grenzen en mijn creativiteit
dreef mijn ouders tot wanhoop. Ik voelde feilloos aan wat er
speelde tussen mijn ouders. Ik sprak daar onbevangen over,
legde de vinger op de zere plek. In de meeste gevallen werd
echter bestreden dat ik het bij het rechte eind had.
Geleidelijk aan werd het verkennen van grenzen minder. Onder
invloed van opvoeders en ouders legde ik mezelf beperkingen
op, het vertrouwen in mijn eigen kunnen nam af. Ik bedekte
meer en meer van mezelf.
En ik werd
manager
Ik ging
werken, maakte carrière en nam zitting in
bestuursorganen. Managementtaken riepen bij mij boeiende
vragen op, zoals 'Hoe overleef ik deze slangenkuil?',
'Wat is verstandig?' en 'Hoe word ik een goed manager?'.
Ik deed heel erg mijn best, probeerde antwoorden te
vinden en werkte hard. Totdat ik een manager kreeg die
meer deed dan managen. Hij begon mij te coachen. Ik was
woedend op hem. Hoe durfde hij mij (schijnbaar)
tegenstrijdige eisen te stellen? Hoe durfde hij van mij
meer te eisen, terwijl ik beter presteerde dan mijn
collega-afdelingshoofden? Hij liet mij zien dat ik veel
energie in inefficiënte patronen stak. Hij maakte
duidelijk dat mijn vooronderstellingen een aantal opties
op voorhand onmogelijk maakte. Ik begon te ervaren dat ik
mijn energie beter kon benutten. Ik startte een
ontdekkingstocht naar mijn werkelijke kracht, naar
persoonlijk leiderschap. Het heeft een jaar geduurd
voordat ik waardering voor mijn toenmalige baas en coach
kreeg. Toen was mijn verzet getransformeerd in
samenwerking. Bij mijn afscheid, ik ging naar een andere
organisatie, bedankte ik mijn baas. Ik memoreerde mijn
ervaringen en zei dat ik hem als mijn beste manager had
ervaren. In zijn toespraak zei hij hierop: 'Dat was wel
een jaar hard werken voor mij, ik heb heel wat energie in
je moeten steken.' Mocht je dit lezen, nogmaals bedankt
Koos!
Van
managen naar leiderschap
Zo ben ik op
het spoor van "ont-dekken" gezet. Telkens weer zie en
voel ik dat ik een stuk van mijzelf heb bedekt. Een deel
van mijn capaciteiten zit domweg op de reservebank zonder
dat ik mezelf heb afgevraagd of ik dat echt wil. Wat wil
ik echt? Deze vraag komt iedere dag terug. Te vaak heb ik
gekozen als reactie op iemand anders; een keuze tegen
iets. Te vaak heb ik gedacht dat ik iets niet kan of mag,
of dat iets onmogelijk zou zijn. Regelmatig loop ik tegen
mijn eigen (blokkerende) patronen aan. Veel van mijn
vooronderstellingen blijken bij serieuze beschouwing
onjuist. Zo'n confrontatie met mijn zelf opgelegde
beperkingen doet pijn. Ik sta oog in oog met mijn
angsten. Op dat soort moeilijke momenten denk ik vaak aan
Don Miguel Ruiz. Hij heeft vier basis
regels¹) om bij je
essenties te komen. Twee daarvan
luiden:
1. Vat niets
persoonlijk op. Ruiz stelt dat alles wat een mens doet te
maken heeft met diens overtuigingen. De actie van een
ander zegt vooral iets over die ander. Stel, een collega
stapt met het verkeerde been uit zijn bed. Hij komt mij
tegen en maakt mij voor stom uit. Vroeger voelde ik me
daardoor gekwetst. Nu nog maar zelden.
2. Ga niet
uit van vooronderstellingen. Een vooronderstelling is een
projectie van hoe wij (u en ik) denken dat de wereld in
elkaar steekt. Omdat ik mensen of situaties maar op die
éne manier bekijk, mis ik een groot deel van de
werkelijkheid en beperk mezelf in mijn mogelijkheden.
Door mijn vooronderstellingen vraag ik niet wat ik wil
hebben (bijvoorbeeld omdat ik denk dat die ander zich
niet voor mij wil inzetten). Dus zal ik mijn doel veel
moeizamer bereiken.
Ik sprak
eerder over angst. We worden er mee groot gebracht.
Vroeger werd er tegen mij gezegd: als je niet lief bent
komt Zwarte Piet je halen. Er zijn talloze voorbeelden te
vinden waarin ons angst als drijfveer is meegegeven.
Angst werkt als self fulfilling prophecy. Angst
verkrampt. Vertrouwen in eigen kracht
stimuleert.
Tot
slot
Niet dat ik
nu alles zonder slag of stoot realiseer. Maar
"ont-dekken" werkt. Ik kan er veel plezier in hebben. Ik
merk hoe de wereld om me heen in mijn voordeel verandert.
Tot slot maak ik u deelgenoot van twee vragen die ik
mijzelf dagelijks stel.
=> Wat
wil ik vandaag nu echt bereiken? En is wat ik doe daarmee
in overeenstemming?
=> Als
ik op het eind van de dag terugblik, ben ik dan werkelijk
tevreden over wat ik op dit moment
doe?
Deze simpele
vragen brengen mij naar mijn doelen. Het nieuwe jaar is
begonnen. Traditiegetrouw gaat het gepaard met goede
voornemens. Ik hoop dat ik u kan stimuleren tot
"ont-dekken". Ik hoop dat u uzelf de vragen stelt 'Wat is
mijn doel' en 'Wat heb ik vandaag gedaan om dat concreet
te maken' én dat u aan het einde van de dag werkelijk
tevreden bent over uzelf.
Even voorstellen: Cor
Mouwen
|
|
Cor
Mouwen is een "ont"-dekker pur sang.
Begonnen als elektrotechnisch ingenieur.
Tijdens zijn studie werkte hij als
specialist in de automatisering.
Vervolgens heeft hij de meest
uiteenlopende managementfuncties bekleed.
Een van zijn ontdekkingen als pril
manager was het fenomeen van de waan van
de dag (druk, druk, druk). Door zich op
essenties te concentreren was hij
bijvoorbeeld in staat om de
halfjaarlijkse afdelingsplanning in
minder dan een dag op te stellen. De
bedrijfsnorm was 3 dagen thuis
werken.
Contact met mensen
in de organisatie van laag tot hoog boeit hem.
Zijn belangstelling voor de menselijke factor
heeft hem via zijn functioneren als
verandermanager en organisatiecoach naar
leiderschapontwikkeling gebracht. Leiderschap
is Cor Mouwen op het lijf is geschreven. Zijn
loopbaan is via wonderlijke paden gegaan. Hij
heeft bijvoorbeeld een jaar lang een
kunstgalerie gehad. En wat vindt je van een rol
als beheerder van een
beleggingsfonds?
Het
"ont"-dekken van zijn eigen kracht is een
rode draad in het leven van Cor Mouwen.
Hij weet waar hij over praat als het gaat
over vermeende belemmeringen, vaste
patronen of blokkerende zienswijzen. Cor
laat zichzelf regelmatig coachen. Om zijn
persoonlijke ontwikkeling te blijven
stimuleren beoefent hij qi-gong en doet
hij aan boksen. De feedback die hij
krijgt tijdens de beoefening van deze
sporten is waardevol in zijn werk en zijn
dagelijks leven.
Zijn visie is dat er
meer in mensen zit dan je aan de
buitenkant kunt zien. Die visie draagt
Cor uit middels zijn passie voor
leiderschap.
|
|
"Motivation is everything. You can do
the work of two people, but you can't be
two people. Instead, you have to inspire
the next guy down the line and get him to
inspire his people.
"
-Lee
Iacocca
|
| 
