3 juli 2005
verwachtingen
VOLDOEN AAN
DE VERWACHTING
Fiona de Vos
Method Coaching
Gedurende ons gesprek frummelt de jongeman aan mijn bureau voortdurend aan zijn overhemdknoopjes. Van
achter zijn bril kijkt hij me nerveus aan. Hij is tot in de puntjes verzorgd en zit kaarsrechtop. Het gaat niet zo
bijster goed met hem. Thuis zijn er veel spanningen omdat hij zo hard werkt en bijna geen tijd overhoudt voor zijn
gezin met drie jonge kinderen. Ook op het werk verlopen de dingen niet soepel. Hij heeft een goede baan en kreeg
onlangs te horen dat men er over denkt om hem promotie te geven. Dat vindt hij heel eervol, maar tegelijkertijd
krijgt hij het er Spaans benauwd van. Wat als hij de hoge verwachtingen die ze op het werk van hem hebben niet waar
kan maken? Hij voelt nog eens of al zijn overhemdknoopjes netjes dicht zitten en zucht en zucht van ondragelijke
spanning.
In de weken die volgen spreken we eens per week een uur af om heel methodisch een complete
analyse te maken van zijn problemen. Daar rolt uit dat mijn cliënt in de loop van zijn leven vergeten is wat
voor hem zelf nou echt belangrijk is. Hij is vastgelopen in een patroon van voldoen aan de verwachtingen van
anderen, zonder na te gaan of die verwachtingen sporen met zijn eigen verwachtingen. Zo’n patroon komt heel veel
voor. Zo verwonderlijk is dat ook niet. Van jongs af aan worden we thuis en op school gedrild om aan de gestelde
verwachtingen te voldoen. Zelden wordt aan een kind gevraagd, "Zeg, wat vind jij eigenlijk leuk, nuttig of
belangrijk." In plaats van het kind te stimuleren zelf zijn levensdoelen en diepe behoeften te formuleren en het
kind te helpen om creatief te worden in het vervullen daarvan, leggen we massaal onze eigen ideeën op.
Dat is allemaal goed bedoeld. De volwassenen menen dat zij beter zicht hebben op wat
het kind nodig heeft om later gelukkig te worden dan het kind zelf. Het kind moet al zijn leencapaciteiten
tot het uiterste benutten, want dan zal het later een zo goed mogelijke baan krijgen. Het kind moet haar
kamer opruimen, want dan zal het later een verantwoordelijk gezinshoofd worden. Het kind moet op zang- en
pianoles, want wie weet schuilt er een Elton John in. De kleine moet tennisles volgen, want zo is Agassi ook
begonnen.
Als het kind alles doet wat van hem of haar verwacht wordt, dan is het braaf en wordt
het beloond. Een jong mens dat er met de pet naar gooit of liever iets anders doet dan wat de volwassenen
willen, krijgt de wind van voren. Alleen de meest eigenwijze en krachtige kinderen kunnen de druk om aan de
gestelde verwachtingen te voldoen weerstaan. De rest wordt volgzaam.
Bij veel mensen gaat dat zo ver, dat ze op latere leeftijd alleen nog maar reactief
kunnen zijn. Geef mij een opdracht en ik zal het doen. Zeg me wat je van me verwacht en ik zal mijn stinkende
best doen om je niet teleur te stellen. Sommige mensen slaan helemaal door in dat patroon. Ze wachten niet
eens meer af totdat er verwachtingen uitgesproken worden, maar denken vooruit en veronderstellen
verwachtingen die er vaak niet eens ze zijn. Ze bouwen een veiligheidsmarge in en leggen de lat voor zichzelf
zo hoog dat ze er vroeg of laat zelf aan onderdoor gaan.
Je bewust worden van de manier waarop je omgaat met verwachtingen is een belangrijke eerste stap. Wat
wil je en wat denk je dat je moet. Maak zelf de keuze. Leer omgaan met kritiek of zelfs afwijzing als dat nodig
is om achter je eigen waarheid te blijven staan. En laat die overhemdknoopjes nou eens met rust! Dan zal er
eentje per ongeluk open staan, wat kan het eigenlijk schelen? Wie verwacht van jou dat al je overhemdknoopjes
altijd perfect gesloten zijn? En als je al iemand kunt vinden die dat van jou verwacht, wil jij dan aan die
verwachtingen voldoen of niet? Vul voor ‘overhemdknoopjes’ willekeurig wat in en kijk wat je
ontdekt.
Gepubliceerd in Rotterdams Dagblad.
Even voorstellen: Fiona de Vos
|
|
Drs. Fiona L. de Vos is degene die Method Coaching ontwikkelde en uitbouwde tot
de solide werkwijze die het vandaag de dag is. Zij heeft haar sporen verdiend in het
bedrijfsleven, waar ze jarenlang diverse commerciële directiefuncties uitoefende. Een
tiental jaar geleden maakte ze kennis met de management filosoof Eli Goldratt, zowel in
persoon als in theorie en methode (TOC en TP). De elegantie en doeltreffendheid van zowel
de theorie als de methode bewezen zich op overtuigende wijze in de bedrijfsmatige
toepassing. Het lag daarom voor de hand om dezelfde methode te gebruiken bij coaching,
met dezelfde snelle, blijvende en indrukwekkende resultaten.
Iedere week schrijft Fiona de Vos een column in het Rotterdams Dagblad (zaterdag editie, katern
Stijl van Leven) over coaching.
Daarnaast schreef ze samen met de arts Ton van Gelder een reeks boeken en publicaties over
gezondheid, persoonlijke groei, opvoeden en leiderschap. De werkzame combinatie van ‘harde’
no-nonsense benaderingen uit het bedrijfsleven met ‘zachte’ technieken uit de Taoïstische en
Boeddhistische tradities, ziet ze als haar belangrijkste bijdrage tot dusver.
De uitdaging voor de toekomst is om bij te dragen aan de kennisvorming over de relatie tussen
strategie en HRM. Bij alle toepassingsgebieden van TOC (prodcutie, distributie, voorraadbeheer,
marketing, projectmanagement en supply chain management), ontbreekt een solide theorie en
toepassing op het gebied van HRM. Het doel voor de komende jaren is om in die leemte te
voorzien. Meetbaarheid, herhaalbaarheid en verifieerbaarheid van resultaten zijn daarbij
essentieel.
T: 010-2889917
S: www.methodcoaching.com
E: Contact met Fiona de Vos click hier >>>
|
artikelen van auteur:
voldoen aan de verwachting
16. Balans tussen werk en
privé
|
Effective people are not problem minded; the're opportunity minded.
They feed opportunities and starve problems
Stephen R. Covey
|
| 
