30 april 2006
gezonde managementstijl
WAT NEDERLANDSE MANAGERS
MOETEN AFLEREN
Prof.dr.ir. Hubert
Rampersad
President van TPS Consulting Netherlands BV en
auteur van diverse boeken over de Balanced Scorecard
Kortzichtige, arrogante en onethische managers hebben
een enorm destructief effect op de gezondheid van medewerkers en hun organisatie. Zo blijkt uit
onderzoek dat meer dan de helft van alle werknemers in Nederland wel eens van organisatie of baan zijn veranderd
door het toedoen van het gedrag van hun manager en dat mismanagement de oorzaak is van magere prestaties in hun
functie. Ook diverse politieke leiders vertonen steeds vaker dit gedrag, hetgeen een ongunstige impact
heeft op de prestaties van ons land. Het is daarom goed om eens even stil te staan bij wat managers zoal zouden
moeten afleren. Op zoek naar een gezonde managementstijl.
Verkeerd zelfbeeld
Het vervelende is dat een behoorlijk aantal Nederlandse managers niet weten dat ze niet
effectief kunnen managen en dat velen kortzichtig, arrogant, visieloos, inspiratieloos en niet actiegericht
zijn. Erger nog: Ze weten niet dat ze dit niet weten. Hierdoor richten ze zonder dit echt te
beseffen desastreuze vernielingen binnen organisaties aan. Zo blijkt uit een recent
onderzoek uitgevoerd door Interview NSS dat veel Nederlandse managers een verkeerd zelfbeeld hebben.
Ze vinden van zichzelf dat ze goed motiveren, stimuleren en naar hun medewerkers luisteren. Hun medewerkers
ondervinden bij hun baas echter een schrijnend gebrek aan belangstelling en voelen zich nauwelijks gestimuleerd.
Het onderzoek laat een groot verschil zien tussen hoe managers denken dat zij leidinggeven en hoe medewerkers dat
ervaren. Zo vindt 86 procent van de managers dat ze oprechte belangstelling tonen, slechts 41 procent van hun
medewerkers is het met hen eens. 84 procent van de managers is tevreden over zijn manier van leidinggeven, een
magere 42 procent van de medewerkers is tevreden over hoe ze worden geleid.
Leiderschap in de 21ste eeuw
Veel domme managers gaan er nog steeds van uit dat
salaris de grootste veroorzaker van motivatie is. Ze snappen nog steeds niet dat het bieden van nieuwe
uitdagingen, het tonen van commitment, eerlijkheid, open staan voor feedback en het geven van ondersteuning en
complimenten de belangrijkste motivatoren zijn. Ze beseffen niet dat organisaties levende
organismen zijn waarin mensen leven en dat medewerkers als mensen behandeld dienen te worden en niet als
slaven.Wat ze ook niet begrijpen is dat een gezonde thuissituatie onontbeerlijk is voor het leveren
van topprestaties op het werk. Dit is een van de grootste uitdagingen m.b.t. leiderschap in de 21ste
eeuw. De nieuwe taak van managers is om de levenskwaliteit van werknemers zowel op het werk als in de
vrije tijd op basis concreet te verbeteren. Medewerkers worden hierdoor in de gelegenheid gesteld steeds grotere
uitdagingen aan te gaan, zich vrij en veilig te voelen en hierdoor te genieten van hun werk en gelukkig te zijn.
Hierdoor wordt ook de levenskwaliteit van klanten en aandeelhouders verbeterd en worden ook zij gelukkig en
tevredener. Managers moeten daarom eindelijk beginnen te beseffen dat een gezonde thuissituatie van medewerkers een
belangrijke invloed op hun functioneren op het werk heeft en dat dit niet meer mag worden genegeerd. Ze moeten
verder kijken dan hun neus lang is. Managers moeten nu ook beginnen te begrijpen dat wie niet in staat is goed te
functioneren in zijn of haar gezin, dat ook niet in zijn of haar werk kan zijn. Het wordt daarom tijd
dat managers het negeren van de privé-omstandigheden van medewerkers ook snel
afleren.
Afleren
Het feit dat 75% van alle organisatieverander- en
ontwikkeltrajecten in Nederland mislukken, heeft te maken met bepaalde gedragingen van Nederlandse managers die
dit proces danig verstoren en frustreren. Dit gaat gepaard met weerstand tegen verandering en het
creëren van onbekwaamheid. Het gaat hierbij om bijvoorbeeld: ego-gedrag, arrogantie, onbescheiden, verborgen
agenda’s, liegen, eigen belang voorop stellen, excessieve CEO-salarissen, negeren van
medewerkers, hoogdravend, doelloos, respectloos, misleidende informatie geven, achterhouden van informatie, een
sfeer van angst en wantrouwen creëren, zich nergens aan storen, alles veel beter weten,
medewerkers aan hun lot overlaten, geen aandacht aan hun ontwikkeling besteden, veel poldergepraat, slecht
luisteren, ongeduldig, onbetrouwbaar, gesloten, afspraken niet nakomen, geen blijk van waardering geven, bij
voorkeur via e-mail communiceren, onbereikbaar voor medewerkers zijn, geen drive tonen, geen hoge ethische waarden
en normen erop nahouden, statusverschillen accentueren, bestraffen van medewerkers die fouten maken,
zelfvertrouwen van medewerkers onderdrukken, etc. Het wordt tijd dat managers
dit soort gedragingen snel afleren, in het belang van de
gezondheid van hun medewerkers, het succes van hun organisatie en de economische ontwikkeling van ons land.
Politieke leiders dienen hieruit lering te trekken in het belang van een beter
Nederland.
Soortgelijke artikelen:
domheid & macht
wat Nederlandse managers moeten afleren
ontwikkelingen in organisaties waar je niet echt
vrolijk van wordt
beoordelingen mogen geen Russisch roulette
zijn
helft verzuimers ziek door ziekmakende
leidinggevenden
Even voorstellen: Hubert Rampersad
Hubert Rampersad (46) werd
geboren in Paramaribo in een arm gezin van tien kinderen. Op zijn twaalfde werd hij naar Nederland gestuurd om
zijn toekomst te redden. Hij was twee keer blijven zitten. Rampersad mocht komen inwonen bij zijn oudere
broers die al in Nederland woonden.
Hij ging naar de lts in Hengelo en deed daarna de mts, hts en een universitaire studie werktuigbouwkunde aan de TU
Delft. Hij promoveerde aan de TU Eindhoven. Intussen werkte hij ook als projectmanager bij een adviesbureau, als
adviseur bij het Innovatiebureau van het ministerie van Economische Zaken en als consultant bij onder andere Shell
en ASML.
Rampersad doceerde aan de TU Eindhoven en de Erasmus Universiteit Rotterdam. In 1998 werd hij hoogleraar
productiemanagement aan de Anton de Kom Universiteit in Suriname. In oktober 2002 verscheen zijn boek Total
Performance Scorecard dat een internationale bestseller werd. Inmiddels is het boek in achttien talen vertaald en
in honderd landen verschenen.
Nu bouwt Rampersad aan een wereldwijd netwerk van kantoren en consultants die het TPS-concept verbreiden. Ook is
hij zelf bezig met het implementeren van TPS bij onder andere Schiphol Group. Daarnaast geeft hij regelmatig
gastcolleges aan universiteiten in Amerika, Groot-Brittannië en de Verenigde Arabische Emiraten. Rampersad is
getrouwd en heeft twee kinderen.
Personal
Branding Universiteit, Amsterdam. Auteur van "Be The CEO of Your Life: The
Ultimate Authentic Personal Branding Formula for Standing Out from the Crowd" ( India , 2010)
http://tinyurl.com/lbsvdj en “
Personal Branding, leiderschap vanuit
Authenticiteit” (uitgeverij Quist, Nederland, 2009)
Interview
in Fortune Magazine
http://bit.ly/bUWQQd
Interviews
in BusinessWeek
http://bit.ly/19foBq
,
http://bit.ly/OAUG2
New
Books:
http://bit.ly/2EIQS6
,
http://bit.ly/rT6wU
,
http://bit.ly/1bG4I7
,
http://bit.ly/19AlCN
,
http://bit.ly/9MJRY
Workshop
Personal Leadership Branding at MIT SLOAN
http://bit.ly/ccIlwy
CV:
http://bit.ly/3zTSPN
E: Hubert
Rampersad
S:
www.pbu-edu.org
artikelen van auteur:
|
De persoonlijke waarden zijn een
afspiegeling van waaruit wordt gewerkt.
|
bron:
www.menscentraal.nl
|