7 december 2004
verantwoordelijkheid leiding

VERANTWOORDELIJKHEID

Martin van Blitterswijk

coaching op zakelijk gebied, aan managers en aan mensen
die meer maatschappelijk verantwoord willen ondernemen

Boeken

Management vanaf de wortel Guy Browning   Het hart van de verandering John Kotter De gekookte kikker Peter Camp

boeken >> links >>

Verantwoordelijkheid en de leiding nemen

Misschien heb je wel eens gehoord over het nemen van de verantwoordelijkheid voor je eigen leven. Misschien ook wel eens over de leiding nemen over jezelf. Eigenlijk is dit bijna hetzelfde. Maar wat is het nu echt? Hoe voelt dat, of hoe doe je dat?

innerlijk leiderschap

Het innerlijk leiderschap is een soort ouderschap, ouderschap zoals ouderschap over je kinderen maar dan over wat er in jou leeft. Gevoelens die je hebt, van behoeftes tot opstandigheid, kun je zien als een soort innerlijk kind. Oude pijn die je bij je draagt omtrent zaken die in je leven ooit mis zijn gegaan of waarvan je denkt dat ze niet hadden mogen gebeuren. Kwetsingen van je ziel. Variërend van een pijnlijke uitspraak je die bij is gebleven tot mishandeling of misbruik. Deze oude pijn kun je ook zien als gestolde herinneringen waarbij dat deel van jezelf (deze herinnering) een deel van jouw leven heeft stilgezet; als het ware ben je daar nog het kind gebleven dat je was toen het gebeurde... Iedereen heeft zulke herinneringen, zulke oude stukken, onverwerkt en onverteerd. En dat blijven ze totdat je er bewust iets mee doet. Je kunt je leven bezien als een eindeloos aantal baanvakken als een snelweg naast elkaar, elk baanvak loopt door tot waar je stilgezet hebt. De baanvakken die tot op vandaag doorlopen zijn vrij, daar sta je vol in het leven. Als je hier iets van herkent dan kunnen we verder. Die behoeftes die je voelt, zoals snoepen, roken, kwetsen of straffen, dingen kopen, daar kun je gehoor aan geven door ze gewoon te doen. Daar kun je je als het ware in uitleven. De gevolgen zijn voor jou: vetzucht, kanker of hart- en vaatziekten, anderen kwetsen of ruzie, een vol huis en misschien schulden.

schuldgevoel

Doorgaans rechtvaardigen wij onze bovenstaande activiteiten en ontwikkelen we een schuldgevoel, want ergens klopt het niet... Nog steeds herkenbaar? Dat rechtvaardigen doen we door de schuld buiten onszelf te leggen: dankbare figuren daarvoor zijn ouders, werkgevers, partners, de regering. Allemaal figuren die wij blijkbaar de autoriteit toekennen om dit te kunnen veroorzaken en ons dit 'aan te doen'. De innerlijke en uiterlijke conflicten die ons dit opleveren is ons leven, de lijdensweg...

De uitgang uit deze cirkel, want ja het is een vicieuze cirkel!, is je voor te kunnen stellen dat dit niet alles is. Dat er nog iets is dat je nog niet zag. Als je denkt dat het lijden alles is dan, zeg maar, identificeer je je daarmee. Dan bèn je het. Zodra je je voor gaat stellen dat er nog iets is ook al zie je het nog niet, dan komt er ruimte waardoor je een stukje afstand kunt nemen van de problematiek. Op het moment van afstand nemen en er naar kijken zie je en ervaar je dat het lijden niet alles is, want je hebt er nu afstand van en JIJ...kijkt ernaar. Je BENT dus niet je probleem, je KIJKT ernaar... Nu je ernaar kunt kijken en je ziet het kun je ook zien wat het jou doet en met de ander. Dan kun je een keuze gaan maken: wil ik dit of stop ik hiermee? Je kunt dat gedrag dan zien als een soort kinderlijk gedrag en jij kunt met dat kinderlijke gedrag, dat innerlijke kind communiceren.

leiding nemen

Dit innerlijke kind is niet fout. Het is een soort wegwijzer, een melder van "er klopt iets niet". Hiernaar luisteren, met je kind praten, het geruststellen en omarmen en... grenzen stellen aan haar of zijn gedrag, dat is leiding nemen. Aanspreekbaar zijn op eventuele fouten of kwetsingen die je hebt veroorzaakt toen je dit nog niet snapte is verantwoordelijkheid nemen. Waarbij je zo af en toe vanuit dit verantwoordelijkheidsgevoel waar je het wenselijk acht "het spijt mij" tegen iemand kunt zeggen. Doe dit alleen als je innerlijk er zo ver mee bent dat je de leiding genomen hebt. Niet vanuit schuld of goede wil. Dan is "het spijt mij" iets dat je biedt en waar je niets voor terug verwacht.

Even voorstellen: Martin van Blitterswijk

E:martin@anderszakendoen.nl

S: www.anderszijn.nl
S: www.anderszakendoen.nl
S: www.hetspirituelealfabet.nl

artikelen van auteur:
frustratie
verantwoordelijkheid

bron: www.menscentraal.nl